Το καλοκαίρι της μεγάλης φυγής

Μοιραστείτε αυτήν την ανάρτηση:

Το καλοκαίρι του 2003 έβρισκε τον ΠΑΟΚ κυπελλούχο, αλλά και τον Γιώργο Μπατατούδη σε πλήρη αδυναμία να συγκρατήσει το κύμα φυγής βασικών παικτών της ομάδας.

Μετά από επτά και πλέον χρόνια στο τιμόνι του συλλόγου, ο Μπατατούδης δεν είχε φθάσει απλώς στα όρια αντοχής του, αλλά τα είχε ξεπεράσει. Και αυτό που πλέον αναζητούσε, ήταν ο τρόπος, με τον οποίο θ’ απομπλέκονταν οριστικά κι αμετάκλητα από το σύλλογο. Κάτι, που, τελικά, θα συνέβαινε αρκετούς μήνες αργότερα, στα τέλη Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς.

Ήδη, πάντως, από τον Ιούνιο είχε οριστεί διοίκηση πρωτοδικείου, με επικεφαλής τον Βασίλη Σεργιαννίδη. «Πρώτος μας στόχος είναι να φύγει ο Μπατατούδης» τόνισε ο πολύπειρος παράγοντας, που προσπάθησε να βάλει κάποια τάξη στο οικονομικό χάος. Και συμπλήρωνε: «Εμείς μαζευτήκαμε προκειμένου να υπάρχει ένας φερέγγυος ομιλητής με τους πιθανούς αγοραστές της ομάδας. Δεν μπήκαμε για να ασκήσουμε διοίκηση. Ο χρόνος περνά και δεν θέλουμε, υπό την δική μας, διοίκηση να υποβιβαστεί ο ΠΑΟΚ. Ας αναλάβει ο Μπατατούδης τις ευθύνες του και ας υποβιβάσει εκείνος την ομάδα».  Επιπλέον, είχε καλέσει και τον Γιώργο Παντελάκη να μείνει κοντά στην ομάδα, εξηγώντας ότι η πείρα και η γνώμη του θα βοηθούσαν ιδιαίτερα τη νέα διοίκηση.

Οσα μέτωπα, πάντως, κι αν έκλειναν, άλλα τόσα άνοιγαν, αφού οι προσφυγές παικτών «έσκαγαν» η μία μετά την άλλη (Οκκάς, Καφές, Γεωργιάδης, Αμπονσά, Φρούσος). Το θέμα του Οκκά έφθασε μέχρι τη ΦΙΦΑ, η οποία δικαίωσε τον Κύπριο. Για τον Γεωργιάδη (κατέθετε προσφυγή για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι), έγινε μεγάλη προσπάθεια, ακόμη και από φιλάθλους, προκειμένου να παραμείνει και να συνεχίσει ως ο ηγέτης της ομάδας. Μάταια, όμως, αφού τελικά προτίμησε τον Ολυμπιακό, έστω κι αν διαβεβαίωνε ότι δεν θα πήγαινε στους Πειραιώτες.

Να σημειωθεί ότι μετά το διορισμό της από το πρωτοδικείο, η διοίκηση δεν είχε συγκροτηθεί αμέσως σε σώμα, ζητώντας ν’ αποκτήσει πρώτα το 51% των μετοχών. Αλλά ο Μπατατούδης δεν ήταν διατεθειμένος να αποχωρήσει χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα, φθάνοντας στο σημείο, παρά τα συσσωρευμένα χρέη της ΠΑΕ, να ζητά το ποσό των τριών εκ. ευρώ. Στην πενταμελή διοίκηση, εκτός του Σεργιαννίδη, μετείχαν και οι Κατέρογλου (αναπληρωτής πρόεδρος), Τρυπάνης (υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων), Ποζατζίδης (υπεύθυνος ποδοσφαιρικού τμήματος) και Παπαδάκης (μέλος). Στο παραπάνω διοικητικό σχήμα επρόκειτο να συμμετάσχει κι ο Καλύβας, ο οποίος τελικά είχε διαχωρίσει τη θέση του. Την ίδια στιγμή, οι οπαδοί πίεζαν, με όποιον τρόπο μπορούσαν (στις 12 Ιουνίου προχώρησαν σε κατάληψη των γραφείων της ΠΑΕ και στις 3 Ιουλίου έκαναν πορεία διαμαρτυρίας στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης), προς την κατεύθυνση της οριστικής απεμπλοκής του Μπατατούδη από το σύλλογο.

Χαρακτηριστικό της μεγάλης οικονομικής στενότητας ήταν και το ότι στον ΠΑΟΚ περίμεναν πώς και πώς την εκταμίευση του ποσού των 300 χιλ. ευρώ, που αντιστοιχούσε στο βραβείο φερ-πλέι του ΟΠΑΠ για την ομάδα, που είχε ολοκληρώσει την προηγούμενη σεζόν χωρίς κόκκινη κάρτα. Για τον ΠΑΟΚ εκείνης της εποχής, ακόμη και το τελευταίο ευρώ ήταν πολύτιμο. Και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπουν και τα σενάρια περί υποψήφιων επενδυτών. Για αρκετές ημέρες είχε απασχολήσει τα ρεπορτάζ το «ενδιαφέρον» του Πάνου Κεχαγιά (νωρίτερα είχε επιδιώξει να εμπλακεί και στην ΑΕΚ), που παρουσιάζονταν ως εκπρόσωπος αγγλικής εταιρίας, χωρίς, τελικά, να συμβεί τίποτα το ουσιαστικό. Ιδιοκτήτης, τότε, δύο κέντρων διασκέδασης στην Αττική, ο Κεχαγιάς θέλησε να εμπλακεί αργότερα στα διοικητικά του ΠΑΣ Γιάννινα και στο τέλος διεκδίκησε συμμετοχή και στη διοίκηση της ομάδας του Χαραυγιακού…

Η ουσία ήταν ότι τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα οδήγησαν στην έξοδο αρκετούς παίκτες, που τα προηγούμενα χρόνια, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Ετσι, οι Καφές και Γεωργιάδης μεταπήδησαν στον Ολυμπιακό, οι Οκκάς και Αμπονσά στην ΑΕΚ, ο Φρούσος στον Ιωνικό κι ο Κουκιέλκα στη Νυρεμβέργη. Επιπλέον, ο Νάστος είχε πάρει μεταγραφή για την Περούτζια.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΓΟΥΜΕΝΟΥ

Από τις αρχές του καλοκαιριού έκανε την εμφάνιση του στο προσκήνιο κι ο Γιάννης Γούμενος, ο οποίος προσφέρθηκε να συμμετάσχει στη διοίκηση πρωτοδικείου

Μέχρι που στις 8 Ιουλίου ανέλαβε εκείνος πρόεδρος σε διοίκηση πρωτοδικείου (μετά την παραίτηση της διοίκησης Σεργιαννίδη), έχοντας στο πλευρό του, σε θέσεις αντιπροέδρων, τους Βασίλη Παγώνη και Γιώργο Καλύβα.

Στην προσπάθεια της να συγκεντρώσει όσο το δυνατό περισσότερα έσοδα, η διοίκηση Γούμενου είχε ορίσει σχετικά χαμηλές τιμές στα διαρκείας, που άρχιζαν από 150 ευρώ (στη θύρα 4) και έφθαναν μέχρι τα 650 ευρώ (στη θύρα 1, όπου υπήρχαν και ακριβότερα). Ουσιαστικά, το μοναδικό εξασφαλισμένο έσοδο για τη σεζόν που θα ακολουθούσε ήταν το τηλεοπτικό συμβόλαιο με τον Alpha (πριν αρχίσει το πρωτάθλημα το παραχώρησε στο συνδρομητικό Supersport) ύψους 1, 6 εκ. ευρώ.

Μέσα σε όλα, υπήρχε και η αγωνία για την εξασφάλιση του πιστοποιητικού συμμετοχής, στο πρωτάθλημα που θ’ ακολουθούσε, από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού. Και από τη στιγμή που ο Γούμενος δεν μπορούσε-σε πρώτη φάση- να γίνει κύριος της πλειοψηφίας των μετοχών, επιδίωξε να πάρει από τον Μπατατούδη την μπουτίκ για να έχει μια επιπλέον πηγή εσόδων.

«Εξασφαλίσαμε το πιστοποιητικό, κάναμε διακανονισμούς για προηγούμενα χρέη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από 20 ημέρες ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ κοντά στον υποβιβασμό στη Δ΄ Εθνική και κινδύνευε να χάσει 25 παίκτες» δήλωνε ο Γούμενος σε συνέντευξη Τύπου, κάνοντας τον πρώτο απολογισμό των πεπραγμένων της διοίκησης του, μόλις 15 ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.

ΟΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ

Στις αρχές Ιουλίου, κι αφού είχε μείνει και τυπικά ελεύθερος, ο Παντελής Καφές είχε επισημάνει, μέσω συνέντευξης Τύπου, ότι «ο λόγος που με οδήγησε στην απόφαση της προσφυγής ήταν η αδιαφορία του ΠΑΟΚ για μένα. Στα δυο τελευταία χρόνια, μετά την υπογραφή του νέου μου συμβολαίου, ο ΠΑΟΚ φάνηκε πως δεν μπορούσε να το εκπληρώσει. Ακόμη και στις αλλαγές που κάναμε για την τήρηση της συμφωνίας, δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί ούτε αυτός ο νέος διακανονισμός. Υπάρχει κάποια δόση πικρίας, όχι συνολικά από την ομάδα, αλλά από συγκεκριμένους ανθρώπους της, που δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους».

Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΚΙ ΟΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ

Κόντρα στο κύμα φυγής, στάθηκε ο Τοχούρογλου, ο οποίος είχε ανανεώσει το συμβόλαιο συνεργασίας του. Και, μεταξύ σοβαρού και αστείου, δήλωνε μετά τις σχετικές υπογραφές: «Εγώ είμαι η πρώτη μεταγραφή του καλοκαιριού!». Φυσικά, υπήρχαν αρκετά κενά στο ρόστερ, που έπρεπε να καλυφθούν. Έτσι, κατόπιν εισήγησης της τεχνικής ηγεσίας, είχε αποκτηθεί ο Εμπενίζερ Χάγκαν (φωτογραφία), τον οποίο ο Αναστασιάδης γνώριζε καλά από τη συνύπαρξη τους στον Ηρακλή. Νέο πρόσωπο ήταν και ο Λεωνίδας Βόκολος, ο οποίος στις 19 Ιουλίου υπέγραφε στον ΠΑΟΚ. Κι όμως, είκοσι ημέρες νωρίτερα, είχε συμφωνήσει προφορικά με τον Αρη, έχοντας βγει ακόμη και φωτογραφία με τη φανέλα των «κιτρίνων».

Επιπλέον, είχε αποκτηθεί ο Λάμπρος Βαγγελής από τη Σιένα, όπως και ο Μιχάλης Γιαννιτσανάκης από τον Αρη Σούδας. Στη μεταγραφολογία της εποχής είχαν «παίξει» τα ονόματα των Λυμπερόπουλου, Μαχλά και Μπόατεγκ, χωρίς κανείς από αυτούς να καταλήξουν στον ΠΑΟΚ. Εξάλλου, οι Ουντέζε και Καρυπίδης επέστρεφαν από τους δανεισμούς τους σε Γουέστ Μπρόμγουϊτς και Κέρκυρα αντίστοιχα.

*Το πρώτο ραντεβού για τη χρονιά που θ’ ακολουθούσε, είχε οριστεί στις 3 Ιουλίου στην Τούμπα, όπου είχαν συγκεντρωθεί 2,5 χιλιάδες φίλαθλοι. «Εγώ είμαι εδώ, και θα είμαι εδώ» δήλωνε με νόημα ο Αναστασιάδης, που συνέχιζε για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν στον πάγκο. Στις 13 Ιουλίου η αποστολή αναχωρούσε για το Μπρουσόν της Ιταλίας, όπου θα πραγματοποιούσε το βασικό στάδιο προετοιμασίας της. «Πηγαίνουμε για να προετοιμαστούμε, έχοντας πλήρη συνείδηση των προβλημάτων, που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα για στόχους. Μπορώ, όμως, να υποσχεθώ ότι εκεί που θα πάμε, θα δουλέψουμε σκληρά και με στόχο να δημιουργήσουμε την ομάδα που θέλουμε, και εμείς και ο κόσμος του ΠΑΟΚ» δήλωνε ο τεχνικός της ομάδας. Εκτός αποστολής είχε μείνει ο Πουρλιοτόπουλος, ο οποίος, θα παρέμενε ανενεργός καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, μια και δεν υπολογίζονταν από την τεχνική ηγεσία.

*Το πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν ήταν στις 9 Αυγούστου εναντίον της Λάρισας για τον πρώτο γύρο του κυπέλλου. Και επειδή στην Τούμπα γίνονταν εργασίες συντήρησης του χορτοτάπητα, ο αγώνας έγινε, κεκλεισμένων των θυρών, στους Αμπελόκηπους. Το τελικό 1-1 (σκόρερ οι Γιασεμάκης και Τσακμακίδης) απείλησε τον κάτοχο του τίτλου σε πρόωρο αποκλεισμό, αλλά στη ρεβάνς (έγινε στην Κοζάνη) ο ΠΑΟΚ «καθάρισε» εύκολα με 3-0, χάρη στα γκολ των Χάγκαν, Σπάσιτς και Γιασεμάκη. Ενδιάμεσα των δύο αγώνων κυπέλλου με την ΑΕΛ, η αποστολή του Δικεφάλου  είχε ταξιδέψει στα Σκόπια για να παίξει φιλικό ματς με την Τίκβε (ο αγώνας στο Καβαντάρσκι έληξε με 4-0 υπέρ των φιλοξενούμενων). Στο ταξίδι, πάντως, δεν έλειψαν και τα απρόοπτα, αφού στα σύνορα δεν επιτράπηκε η είσοδος στη γειτονική χώρα των Φουτσίνι και Ουντέζε (είχαν πρόβλημα με τα διαβατήρια τους), με αποτέλεσμα οι δύο Αφρικανοί παίκτες να υποχρεωθούν να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη.

Πείτε μας πώς σας φάνηκε το άρθρο
3Like0Love1Haha0Wow0Sad0Angry

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο