Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν χρειάζεται πολλά για να αλλάξει τον τόνο ενός αγώνα. Μια επαφή, μια κίνηση ανάμεσα στις γραμμές, ένα χαμόγελο πριν ζητήσει ξανά την μπάλα. Στο Λούμπλιν έκανε όλα όσα τον έχουν μετατρέψει σε σημείο αναφοράς του ΠΑΟΚ και ταυτόχρονα έδωσε μια πρώτη, καθαρή εικόνα για τον ρόλο που του έχει ετοιμάσει ο Αλέσιο Λίσι.
Ο Ιταλός προπονητής τον είχε σημαδέψει από την πρώτη ημέρα που συναντήθηκαν στη Νέα Μεσημβρία. Εκείνη ακριβώς την προπόνηση, όταν ο Κωνσταντέλιας σκόραρε με ανάποδο ψαλιδάκι, ο Λίσι τού εξήγησε πως τον θεωρεί βασικό εκφραστή του νέου αγωνιστικού σχεδίου. Δεν επρόκειτο για μια φιλοφρόνηση γνωριμίας. Ήταν η πρώτη διατύπωση ενός πλάνου που σήμερα αρχίζει να φαίνεται στο γήπεδο.
Ο νέος ΠΑΟΚ πιέζει ψηλότερα, ψάχνει γρήγορες ανακτήσεις και επιτίθεται πριν οργανωθεί ο αντίπαλος. Οι μεσοεπιθετικοί συγκλίνουν, τα μπακ δίνουν πλάτος και η μπάλα φτάνει πιο γρήγορα στα τελευταία μέτρα. Δεν υπάρχει μία μόνο διαδρομή προς το γκολ. Κάθετες πάσες, αλλαγές πλευράς, ατομικές ενέργειες και άμεσες μεταβάσεις συνθέτουν ένα παιχνίδι με περισσότερες επιλογές.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ… ΝΤΕΛΙΑΣ
Σε αυτό το ποδόσφαιρο ο «Ντέλιας» μοιάζει να αναπνέει πιο ελεύθερα, επειδή δεν περιορίζεται σε μία θέση ούτε καλείται απλώς να εκτελέσει. Καλείται να αποφασίσει.
Η εμφάνισή του απέναντι στη Ντιναμό Κιέβου ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση. Ένα γκολ, μία ασίστ, τέσσερις ευκαιρίες που δημιούργησε, δέκα επαφές στην αντίπαλη περιοχή, πέντε τελικές και τέσσερις επιτυχημένες ντρίμπλες. Οι αριθμοί είναι γεμάτοι, όμως δεν περιγράφουν ολόκληρη την επιρροή του.
Στη φάση του 2-1, η «ρουλέτα», το τακουνάκι, η συνέχεια της κίνησης και η πίεση που οδήγησε στο λάθος της ουκρανικής άμυνας ήταν μια πλήρης ποδοσφαιρική αλληλουχία. Όχι ένα τρικ για το χειροκρότημα, αλλά έμπνευση με ουσία.
Το πιο ενθαρρυντικό δεν είναι μόνο ότι παίζει καλά. Είναι ότι χαμογελά, έχει κέφι και δείχνει να απολαμβάνει καθημερινά την μπάλα. Αυτό μεταφέρεται εδώ και εβδομάδες από τις προπονήσεις και πλέον αποτυπώνεται και στα επίσημα παιχνίδια. Ο Κωνσταντέλιας εξελίσσεται χωρίς να χάνει την αθωότητα του παιχνιδιού του. Κάθε χρόνο γίνεται θεαματικότερος, αλλά και ουσιαστικότερος, πιο ώριμος στις αποφάσεις και πιο συνεπής χωρίς την μπάλα.
ΧΩΡΟΣ, ΕΥΘΥΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Και ίσως αυτή να είναι η ουσία της νέας σχέσης που χτίζεται. Ο προπονητής δεν προσπαθεί να αλλάξει τη φύση του πιο χαρισματικού ποδοσφαιριστή του. Προσπαθεί να οργανώσει την ομάδα έτσι ώστε το ταλέντο του να εμφανίζεται συχνότερα, πιο κοντά στην περιοχή και με περισσότερες επιλογές γύρω του.
Τι ακριβώς θα γίνει για τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό ποδόσφαιρο θα το γράψει η διαδρομή του. Το βέβαιο είναι ότι ο Λίσι θέλει να του δώσει χώρο, ευθύνη και ελευθερία. Κι όταν ο Γιάννης έχει την μπάλα, το χαμόγελο και το καθαρό μυαλό, ο ΠΑΟΚ αποκτά κάτι που δεν χωρά εύκολα σε τακτικά σχέδια: έναν παίκτη που μπορεί να αλλάξει μόνος του τον ρυθμό και τη διάθεση ολόκληρου του γηπέδου.
