Ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ είναι ένας τόσο ιδιαίτερος, τόσο συναισθηματικός οργανισμός που ένα αποτέλεσμα (αν όχι μία απλή φάση) μπορεί να φτιάξει ή να χαλάσει τις επόμενες μέρες, εβδομάδες, μήνες.
Εκεί που έμοιαζε με ναυαγό στο πέλαγος αίφνης ο Δικέφαλος βρήκε κάπου να πιαστεί, βρήκε κάτι να ελπίζει, κάτι να κυνηγήσει. Κάποια δειλά χαμόγελα έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους, τα σφιγμένα πρόσωπα, σαν να λύθηκαν λιγάκι, μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, έναν αντίπαλο που αποδεδειγμένα ταιριάζει στον φετινό ΠΑΟΚ.
Ανεξάρτητα τι θα κάνει η ΑΕΚ και αν θα βρει τους τέσσερις βαθμούς που της λείπουν για να κατακτήσει το πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ πρέπει να κάνει τη δουλειά του, ανεπηρέαστος.
Να ψάξει για τρεις νίκες στο φινάλε, να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, να εξαντλήσει ό,τι περιθώρια υπάρχουν για το οτιδήποτε.
Κι αφού τελειώσει η σεζόν, με όποιο τρόπο κι αν τελειώσει, να σηκώσει μανίκια και να κάνει μία πολύ σοβαρή αποτίμηση για το τι καλύτερο θα μπορούσε να γίνει, τι θα μπορεί να είχε προβλεφθεί, τι δεν πρέπει να επαναληφθεί, διότι το αύριο είναι πάντα πολύ σημαντικότερο από το σήμερα.
