Ο Κωνσταντινός Θυμιάνης είναι από τους ποδοσφαιριστές που δεν μιλάνε πολύ, προτιμά τη δουλειά και να συστήνει τον εαυτό του μέσα από αυτή.
Ο Έλληνας μέσος των «ασπρόμαυρων» μίλησε στο FORZAONLINE για όλα.
Από την περσινή σεζόν που… στράβωσε άσχημα, τον λιγοστό χρόνο συμμετοχής, αλλά και την αγάπη του για τη Formula 1 και τον Λιούις Χάμιλτον.
Αναλυτικά όσα είπε:
Τι πήγε λάθος στην περσινή σεζόν;
«Νομίζω ότι ήταν μια χρονιά που ξεκίνησε δύσκολα. Το 2026 μπήκε με άσχημο τρόπο για εμάς, ήρθαν κάποια αρνητικά αποτελέσματα και πιστεύω ότι έπαιξε ρόλο και η ψυχολογία.
Όταν σε μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ δεν έρχονται τα αποτελέσματα που θέλεις, είναι λογικό αυτό να επηρεάζει τους πάντες. Προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε, αλλά θεωρώ ότι δεν μπορέσαμε να βρούμε ξανά την εικόνα και τη σταθερότητα που είχαμε νωρίτερα στη σεζόν».
Η ομάδα είχε ξεκινήσει πολύ καλά, «πετούσε» και ξαφνικά ήρθε μια καθίζηση. Ποιο ήταν το σημείο που θεωρείς ότι άλλαξαν όλα προς το χειρότερο;
«Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, συνήθως δεν υπάρχει μόνο ένας λόγος. Κάποια πράγματα ξεπερνούν το ίδιο το ποδόσφαιρο και επηρεάζουν τους πάντες.
Υπήρχαν οι τραυματισμοί, υπήρχαν καταστάσεις που μας δυσκόλεψαν και στο τέλος όλα αυτά έπαιξαν τον ρόλο τους. Όταν αρχίζεις να χάνεις παίκτες, να αλλάζουν οι ισορροπίες και να μην έρχονται τα αποτελέσματα, επηρεάζεται η ψυχολογία και όλη η ομάδα».
Το γεγονός πως διεκδικούσατε τίτλους στη χρονιά των 100 χρόνων του ΠΑΟΚ σας έβαλε έξτρα πίεση;
«Ως ποδοσφαιριστές πάντα θέλουμε τίτλους. Αυτός είναι ο στόχος μας κάθε χρόνο, ειδικά όταν αγωνίζεσαι σε έναν μεγάλο σύλλογο όπως ο ΠΑΟΚ.
Σίγουρα όταν υπάρχει μια τόσο σημαντική χρονιά, όπως τα 100 χρόνια του συλλόγου, θέλεις ακόμα περισσότερο να πετύχεις και να δώσεις χαρά στον κόσμο. Υπάρχει ένα βάρος γιατί γνωρίζεις τη σημασία της στιγμής, αλλά δεν θα έλεγα ότι είχαμε έξτρα πίεση.
Η πίεση υπάρχει κάθε χρόνο. Ο ΠΑΟΚ είναι μεγάλη ομάδα και οι απαιτήσεις είναι πάντα υψηλές».
Η φετινή σεζόν έχει αρκετές αλλαγές και κυρίως αυτή του προπονητή. Πώς το έζησες όλο αυτό;
«Είναι μια μεταβατική περίοδος και τέτοιες αλλαγές χρειάζονται χρόνο. Πρέπει εμείς να γνωρίσουμε τον νέο προπονητή, αλλά και εκείνος να γνωρίσει εμάς, τους χαρακτήρες μας και τον τρόπο που δουλεύουμε.
Πρέπει να καταλάβουμε τις ιδέες του, αυτά που θέλει να περάσει στην ομάδα και τον τρόπο που θέλει να αγωνιζόμαστε. Είναι μια διαδικασία που χρειάζεται υπομονή, καθημερινή δουλειά και συγκέντρωση.
Το σημαντικό είναι ότι βλέπουμε νέες ιδέες και πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε να τις εφαρμόσουμε όσο καλύτερα γίνεται».
Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στον Λίσι και τον Λουτσέσκου;
«Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κάνουμε μεγάλες συγκρίσεις. Κάθε προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία, τον δικό του τρόπο δουλειάς και το δικό του πλάνο.
Υπάρχουν διαφορές στον τρόπο προπόνησης και στον τρόπο που θέλει να λειτουργεί η ομάδα. Ο νέος προπονητής έχει τις δικές του ιδέες και εμείς πρέπει να τις καταλάβουμε και να τις ακολουθήσουμε».
Ξυπνάτε μια μέρα έχοντας στο μυαλό σας το παιχνίδι με τη Λιόν και μαθαίνετε πως σε τροχαίο στη Ρουμανία επτά φίλοι του ΠΑΟΚ έχασαν τη ζωή τους. Πώς το βιώσατε;
«Ήταν κάτι που ξεπερνάει το ποδόσφαιρο. Ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο από έναν αγώνα ή από οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
Ο ΠΑΟΚ είναι οικογένεια. Ξέρουμε πόσο κοντά μας είναι ο κόσμος μας, πόσο μας στηρίζει και πόσο μας ακολουθεί παντού. Το να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν μια τεράστια τραγωδία.
Παρότι υπήρχε ένα παιχνίδι μπροστά μας, στο πίσω μέρος του μυαλού μας υπήρχε συνεχώς αυτό που είχε γίνει. Σκεφτόμασταν ανθρώπους που χάθηκαν και ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο να το διαχειριστούμε».
Εσύ πώς βίωσες τη χρονιά αυτή;
«Εγώ πάντα προσπαθώ να έχω τον εαυτό μου έτοιμο όταν με χρειαστεί ο προπονητής. Αυτό προσπαθώ να κάνω κάθε μέρα.
Πέρσι δούλεψα, περίμενα την ευκαιρία μου και προσπάθησα να είμαι έτοιμος όταν μου ζητήθηκε. Φέτος υπάρχει ένας νέος προπονητής, μια νέα κατάσταση και θέλω να παλέψω για να πάρω τις ευκαιρίες μου και να δείξω τι μπορώ να κάνω».
Ποια ήταν η πιο δυνατή σου στιγμή πέρσι;
«Η πιο δυνατή στιγμή για μένα ήταν το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, το ντέρμπι όπου αγωνίστηκα.
Ήταν μια σημαντική στιγμή προσωπικά, γιατί κάθε φορά που μπαίνεις στο γήπεδο και βοηθάς την ομάδα είναι κάτι που σου μένει».
Ποιος είναι ο Κώστας έξω από τα γήπεδα;
«Δεν κάνω πολλά πράγματα. Είμαι περισσότερο άνθρωπος του σπιτιού. Μου αρέσει να περνάω χρόνο εκεί, να χαλαρώνω και να παίζω video games.
Παίζω κυρίως League of Legends και PlayStation. Είναι ένας τρόπος να ξεφεύγω λίγο από την καθημερινότητα και την πίεση του ποδοσφαίρου».
Υπάρχει κάτι που δεν ξέρει πολύς κόσμος για εσένα;
«Υπάρχουν αρκετά πράγματα, αλλά γενικά δεν μου αρέσει να μιλάω πολύ για την προσωπική μου ζωή. Προτιμώ να κρατάω αυτό το κομμάτι για εμένα».
Ήταν μια δύσκολη σεζόν για σένα προσωπικά, αφού δεν είχες πολύ χρόνο συμμετοχής;
«Είναι λίγο ένα περίεργο συναίσθημα. Από τη μία, όταν η ομάδα πετυχαίνει κάτι, νιώθεις χαρά γιατί είσαι μέρος της. Από την άλλη, δεν μπορείς να είσαι απόλυτα χαρούμενος όταν θέλεις να παίζεις και δεν έχεις τον χρόνο συμμετοχής που θα ήθελες.
Δεν είναι κάτι που επιλέγεις. Είναι η απόφαση του προπονητή και πρέπει να τη σέβεσαι. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να δουλεύεις, να είσαι έτοιμος και να περιμένεις την ευκαιρία σου».
Είσαι φαν της Formula 1; Ειδικά της Ferrari;
«Περισσότερο είμαι με τον οδηγό. Είμαι φαν του Χάμιλτον από τότε που ξεκίνησε.
Το γεγονός ότι σταμάτησε από τη Mercedes και πήγε στη Ferrari ήταν ένα πολύ μεγάλο γεγονός για το άθλημα. Για όσους τον ακολουθούμε και τον υποστηρίζουμε, θα ήταν κάτι πολύ σημαντικό να τον δούμε να κερδίζει και με τη Ferrari.
Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, είναι στιγμές που μένουν στην ιστορία. Θα ήθελα κάποια στιγμή να πάω να δω έναν αγώνα από κοντά. Η αγαπημένη μου πίστα είναι το Βέλγιο, το Spa».
Ξυπνάμε μια μέρα και σε βλέπουμε δίπλα στον Μόντριτς. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
«Ήταν πραγματικά κάτι ξεχωριστό. Είναι δέος όταν βλέπεις έναν άνθρωπο που έχει κατακτήσει τόσα πολλά στο ποδόσφαιρο και ξαφνικά βρίσκεσαι δίπλα του, μιλάς μαζί του και ακούς τις εμπειρίες του.
Η γνωριμία προέκυψε λόγω του Λόβρεν και ήταν μια τρομερή εμπειρία. Είναι από αυτές τις στιγμές που μένουν στη μνήμη σου».
Τι σας έλεγε ο Μόντριτς;
«Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πόσο χαλαρός άνθρωπος είναι, παρά όλα όσα έχει πετύχει.
Μας μίλησε, μας είπε ιστορίες από την καριέρα του και πράγματα που έχει ζήσει. Μας μίλησε ακόμα και για δύσκολες περιόδους, όπως όταν περνούσε άσχημα στα παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα όταν είχε απέναντι Τσάβι και Ινιέστα.
Ήταν πολύ ενδιαφέρον να ακούς έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή να μιλάει τόσο απλά και ανθρώπινα».
Είναι τρομερό πως όλοι σε αγαπούν στα αποδυτήρια. Λένε πως είσαι η «κόλλα» ανάμεσα σε όλους. Τι κάνεις;
«Δεν ξέρω αν κάνω κάτι συγκεκριμένο. Απλά είμαι ο εαυτός μου. Μου αρέσει να κάνω χαβαλέ, να μιλάω με όλους και να υπάρχει καλό κλίμα μέσα στην ομάδα.
Πιστεύω ότι είναι σημαντικό στα αποδυτήρια να υπάρχει καλή ατμόσφαιρα».
Με ποιον είσαι πιο κοντά στην ομάδα;
«Έχω καλή σχέση με όλους. Με τον Μιχαηλίδη, τον Πέλκα, τον Χαβίτη, τον Ντέλια, τον Τάισον, τον Τσιφτσή, τον Μάντικ.
Γενικά προσπαθώ να έχω καλή σχέση με όλα τα παιδιά. Όταν περνάς τόσο χρόνο καθημερινά μαζί, δημιουργούνται δεσμοί».
Τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;
«Περνάω χρόνο με τους ανθρώπους μου, χαλαρώνω στο σπίτι, παίζω παιχνίδια και προσπαθώ να ξεκουράζομαι.
Η καθημερινότητα του ποδοσφαιριστή έχει πολλή πίεση και θεωρώ σημαντικό να βρίσκεις τρόπους να γεμίζεις τις μπαταρίες σου».
