Κανονικά τα φιλικά προετοιμασίας δεν θα έπρεπε να μεταδίδονται ποτέ τηλεοπτικά. Θα έπρεπε να έχουν μόνο προπονητικό χαρακτήρα, να αποτελούν έναν πειραματικό σωλήνα για δοκιμές σε πρόσωπα, τακτικές, μοτίβα, χωρίς το αποτέλεσμα να παίζει το παραμικρό ρόλο.
Ωστόσο, δεν θα πρέπει να κάνουμε μία παραδοχή. Ένα ασήμαντο φιλικό του ΠΑΟΚ έχει μεγαλύτερη συναισθηματική αξία από οποιοδήποτε παιχνίδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το περιμένεις με μεγαλύτερη λαχτάρα, ειδικά μετά από στέρηση περίπου δύο μηνών.
Ήταν ωραίο πάλι να βλέπεις τον Ντέλια να ανεμίζει στο γήπεδο (και με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο), τους μικρούς να συστήνονται και το ποδόσφαιρο να γίνεται ξανά το επίκεντρο της συζήτησης.
Τα πρώτα δείγματα είναι… ενθαρρυντικά. Ωστόσο όλο αυτό που βλέπουμε σήμερα απέχει πολύ από την μεγάλη εικόνα και την τελική του μορφή, τόσο σε πρόσωπα, όσο και σε ιδέες, στιλ παιχνιδιού, κατεύθυνση.
Αυτή όμως, το δίχως άλλο, μοιάζει να είναι η πιο ενδιαφέρουσα προετοιμασία των τελευταίων ετών, είναι σαν μια νέα ερωτική σχέση που βρίσκεται ακόμα στα ξεκινήματα της, στα μέλια…
