Ενώ οι απλοί αριθμοί καταγράφουν το τελικό 1-3, η βαθύτερη στατιστική ανάλυση αποκαλύπτει την τακτική «μαγεία» του ΠΑΟΚ στη Νέα Σμύρνη. Μέσα από τους δείκτες της αποτελεσματικότητας στην κόντρα επίθεση και την οικονομία του σερβίς, ο Δικέφαλος δεν πήρε απλώς μια νίκη, αλλά παρέδωσε ένα σεμινάριο σύγχρονου βόλεϊ, εξουδετερώνοντας κάθε πλεονέκτημα του Μίλωνα.
Το σημείο μηδέν της αναμέτρησης δεν ήταν η υποδοχή, αλλά η ικανότητα μετατροπής της άμυνας σε πόντο. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο ΠΑΟΚ υπήρξε καταιγιστικός στις φάσεις αντεπίθεσης, σημειώνοντας το εντυπωσιακό 54% αποτελεσματικότητας στην επίθεση μετά από άμυνα. Στον αντίποδα, ο Μίλωνας εμφάνισε μια αποκαρδιωτική εικόνα στον ίδιο τομέα με μόλις 31% γεγονός που υποδηλώνει ότι οι γηπεδούχοι «σπατάλησαν» τις περισσότερες ευκαιρίες που δημιούργησαν μέσω της άμυνάς τους. Αυτή η χαοτική διαφορά της τάξης του 23% υπέρ του ΠΑΟΚ ήταν η βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η ψυχολογική και αγωνιστική υπεροχή των φιλοξενούμενων.
Προχωρώντας στην καρδιά του αγώνα, ο δείκτης service efficiency αποκαλύπτει την πλήρη αποδιοργάνωση του Μίλωνα. Οι γηπεδούχοι υπέπεσαν σε 26 σφάλματα στο σερβίς, την ώρα που ο ΠΑΟΚ περιόρισε τα δικά του λάθη στα 18. Πρακτικά, αυτό σήμαινε ότι ο Δικέφαλος χρειαζόταν μόλις 3.32 σερβίς για να κερδίσει έναν Break Point (πόντο ενώ είχε το σερβίς), ενώ ο Μίλωνας χρειαζόταν 5.11 σερβίς για το ίδιο αποτέλεσμα. Η ανικανότητα του Μίλωνα να βρει ρυθμό από τη γραμμή των εννέα μέτρων επέτρεψε στον ΠΑΟΚ να διατηρεί τον έλεγχο, κερδίζοντας συνολικά 31 break points έναντι μόλις 18 των αντιπάλων του.
Η «χαριστική βολή» δόθηκε μέσα από τη διαχείριση των περιστροφών, εκεί όπου ο ΠΑΟΚ έδειξε τη σταθερότητά του. Το γράφημα των points in difference δείχνει ότι ο Δικέφαλος κυριάρχησε απόλυτα στις περιστροφές 4 (+9) και 5 (+5), χτίζοντας διαφορές ασφαλείας που αποδείχθηκαν μη αναστρέψιμες. Αντίθετα, ο Μίλωνας κατέρρευσε στην περιστροφή 6, όπου κατέγραψε το αρνητικό -7, ένα «μαύρο κουτί» που κόστισε πολύτιμους πόντους και κατέστρεψε κάθε προσπάθεια για ανατροπή.
