Δεν χρειάζεται να δεις το έμβλημα για να καταλάβεις ποια ομάδα είναι. Αρκούν οι ρίγες. Το άσπρο και το μαύρο. Αυτές οι δύο γραμμές που διασταυρώνονται με τη μνήμη μιας πόλης και τη διαδρομή ενός συλλόγου 100 χρόνων.
Η επετειακή φανέλα των 100 χρόνων έχει προκύψει από ένα σχέδιο που έχει αγαπηθεί από τον κόσμο ακριβώς γιατί εκπέμπει διαχρονικότητα και παραπέμπει στην ιστορική προέλευση της φανέλας. Θυμίζει έντονα τον μεγάλο ΠΑΟΚ της δεκαετίας του ’70.
Εξάλλου η φανέλα είναι ο «καθρέφτης» της κάθε μιας ομάδας στο γήπεδο. Κάποιοι χρωματικοί συνδυασμοί είναι τόσο ταυτισμένοι με μια ομάδα, που είναι αδιανόητο να την φανταστούμε με κάτι διαφορετικό. Πάντως, κανείς δεν φαντάζεται τον ΠΑΟΚ χωρίς το άσπρο και το μαύρο,
Η επετειακή φανέλα των 100 χρόνων δεν επιχειρεί να εντυπωσιάσει με τεχνάσματα. Δεν ψάχνει να γίνει «μοντέρνα». Αντιθέτως, κοιτάει ευθεία πίσω. Στη ρίζα. Στη δεκαετία του ’70, τότε που η ριγέ φοριόταν σαν στολή μάχης και η Τούμπα έμοιαζε με σκηνή αρχαίου δράματος.
Κάθε γενιά έχει τη δική της εικόνα. Άλλοι θυμούνται το «ψαράκι» του Σαράφη. Άλλοι τις ευρωπαϊκές βραδιές. Άλλοι τον Βιεϊρίνια να σηκώνει κούπες. Όλοι όμως έχουν στο μυαλό τους την ίδια ριγέ. Αυτή που κρέμεται ακόμη σε παλιές ντουλάπες, σε κορνίζες, σε παιδικά δωμάτια. Αυτή που φορέθηκε στην αλάνα, που γέμισε με ιδρώτα και χώμα, που έγινε όνειρο.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΠΟΧΩΝ
Η συγκεκριμένη έκδοση, σχεδιασμένη με έντονες ρετρό αναφορές και συμβολισμούς που συνδέουν το παρελθόν με το παρόν του ΠΑΟΚ, αποτέλεσε από την πρώτη στιγμή ένα συλλεκτικό αντικείμενο για τους φιλάθλους, κάτι που φάνηκε και από τη ζήτηση που ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Κάθε φανέλα ήταν αριθμημένη, στοιχείο που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη μοναδικότητά της και οδήγησε σε άμεση εξάντληση των διαθέσιμων τεμαχίων. Και με έντονο αποτύπωμα μνήμης με τα αρχικά των ονομάτων από τα επτά «αετόπουλα» που έχασαν τη ζωή τους στο τροχαίο της Ρουμανίας.
Η παρουσίαση της επετειακής ήταν κάτι περισσότερο από μια εμπορική καμπάνια. Ήταν μια συνάντηση εποχών. Στο ίδιο πλάνο βρέθηκαν μορφές όπως ο Γιώργος Κούδας, ο Κώστας Ιωσηφίδης, ο Γιώργος Κωστίκος, ο Γιώργος Τουρσουνίδης, ο Ζήσης Βρύζας και ο Αντρέ Βιεϊρίνια, δίπλα στον Γιάννη Κωνσταντέλια, τον Αντρίγια Ζίβκοβιτς και τον Ανέστη Μύθου. Δεν ήταν τυχαίο. Ήταν το μήνυμα: η ριγέ περνά από χέρια σε χέρια, αλλά δεν αλλάζει.
Και ο κόσμος το ένιωσε αμέσως. Τα 2026 αριθμημένα κομμάτια με μακρύ μανίκι έγιναν καπνός. Sold out μέσα σε λίγες ώρες. Αυτήν την εβδομάδα κυκλοφορούν άλλα 2026 κομμάτια, σε κοντό μανίκι. Και αν πάλι δεν φτάσουν; Η πρόθεση είναι σαφής: θα παραχθούν κι άλλες, για να μη μείνει κανείς έξω από τη γιορτή. Γιατί τα 100 χρόνια δεν ανήκουν σε λίγους. Ανήκουν σε όλους.
