Ποιός Λούκας Τέιλορ; Ο Κούτσιας!

Μοιραστείτε αυτήν την ανάρτηση:

Λογικά – εκτός δηλαδή αν δεν αποδειχθεί νέος Ντάνι Άλβες, νέος Μαϊκόν ή έστω νέος Λέο Μάτος – ο Λούκας Τέιλορ θα αποτελέσει συμπληρωματικό κομμάτι του ρόστερ. Ως τέτοιο αποκτήθηκε εξάλλου, κανείς δεν είπε ότι είναι ο σταρ που θα κάνει την διαφορά. Αντ’ αυτού, προτιμώ να εστιάζω σε παίκτες που μπορούν να αποτελέσουν δομικό κομμάτι του ΠΑΟΚ για τα επόμενα χρόνια.

Περίμενα ότι θα έχει «σκουριάσει» λιγάκι. Η αδράνεια αγώνων, ρυθμού, αγωνιστικής αδρεναλίνης πάντα αφήνει αποτυπώματα. Για να είμαι ακόμα πιο ειλικρινής, περίμενα ότι θα είναι αραχτός σε κανένα νησί, να απολαμβάνει σε καμιά ξαπλώστρα τα κοκτέιλ του, να λικνίζεται στα μπιτσόμπαρα και να ανεβάζει στόρις στο Instagram.

Δικαίωμα του. Το κέρδισε. Επαγγελματίας είναι -η σεζόν του τελείωσε.

Εντυπωσιάστηκα όταν έμαθα ότι -μέσα στο κατακαλόκαιρο- γύρισε στις αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας Κ19. Συγκινήθηκα που τον είδα στο Αγρίνιο να πανηγυρίζει ένα από τα γκολ του, στην αγκαλιά του πατέρα του. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό, όταν είδα τι έβαλε απέναντι στον Ατρόμητο. Ναι, ο Γιώργος Κούτσιας είναι περίπτωση. Γύρισε, γιατί είχε μια δουλειά. Να πάρει ένα ακόμα πρωτάθλημα σε μία ακόμα ηλικιακή κλάση.

Κυρίως, όμως, γύρισε γιατί του έλειψε η μπάλα. Να παίξει. Να δείξει. Να ξεχαρμανιάσει.

Έχουμε δει, έχουμε ακούσει για πολλούς πιτσιρικάδες που «τα σπάνε» απέναντι σε συνομήλικους. Κάποιοι κάνουν το επόμενο βήμα, κάποιοι όχι. Το να ξεχωρίζεις στους μικρούς δεν μεταφράζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο και στους μεγάλους.

Μόνο που εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι διαφορετικό. Ο Κούτσιας είναι γεννηθείς στις 8 Φεβρουαρίου του 2004. Παίζει με αντιπάλους δυο χρόνια μεγαλύτερους του και… δεν τους βλέπει καν στο γήπεδο. Αυτό, ναι, είναι κάτι. Είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί.

Μέσα σε 15 ημέρες, ο μπόμπερ από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας έβαλε 8 γκολ σε τρία παιχνίδια! Δύο χατ-τρικ απέναντι σε Παναιτωλικό και Ατρόμητο, άλλα δύο απέναντι στην Λαμία! Έμοιαζε με άντρα, ανάμεσα σε παιδιά. Με φτασμένο επαγγελματία, απέναντι σε εφήβους.

Είχε βρεθεί κι αυτός στην θέση τους, πριν από μερικούς μήνες. Όταν ο Πάμπλο Γκαρσία του έδωσε το ευρωπαϊκό βάπτισμα του πυρός την τελευταία αγωνιστική των ομίλων του Europa League, βασικός απέναντι στην Γρανάδα ως δεξιός inside forward, έπεσε πάνω ένα «τέρας».

Ο 28χρονος Γάλλος Ντμίτρι Φουλκιέ, ένα αληθινό βουνό από μύες, που έπαιζε αριστερός μπακ εκείνο το βράδυ, δεν τον άφησε να πάρει ανάσα. Ήταν πιο δυνατός, πιο γρήγορος, πιο έμπειρος, πιο οξυδερκής στο γήπεδο.

Για 45 λεπτά τον «έδειρε» (ποδοσφαιρικά) με κάθε τρόπο. Τον προσγείωσε. Του υπενθύμισε ότι όσο ταλέντο κι αν έχει, πρέπει να φάει ακόμα πολλά ψωμιά να φάει, αν θέλει να σταθεί σε αυτό το επίπεδο.

Ο Κούτσιας είναι το wonderkid που έρχεται. Παραείναι καλός για το πρωτάθλημα Νέων, πιθανώς αυτό το επίπεδο δεν έχει να του προσφέρει κάτι άλλο. Παραείναι άγουρος, ωστόσο, για να πάρει επ’ ώμου τον ρόλο του δεύτερου ή του τρίτου σέντερ-φορ σε μία ομάδα υψηλών απαιτήσεων. Είναι μία ευλογία, αλλά κι ένα δυσεπίλυτο σταυρόλεξο. Μαζί του απαγορεύεται να γίνει λάθος διαχείριση. Τα πάντα πρέπει να γίνουν σωστά. Ούτε πολύ αργά, μα ούτε και πολύ απότομα.

Ο μικρός είναι ντούκι. Έχει ρίξει δουλειά. Προσεκτική, επαγγελματική δουλειά. Το σώμα δεν λέει ποτέ ψέματα. Επίσης, δεν είναι ψωνισμένος. Από τα 15 του έχει επαγγελματικό συμβόλαιο που του αποφέρει κάθε χρόνο, περισσότερα από όσα κάποιοι δεν βγάζουν σε μία ζωή, αλλά δεν βλέπω να έχει αλλάξει κάτι στο… βλέμμα του.

Φέτος, όμως, πρέπει να παίξει (κάπου). Πολύ περισσότερο από τα 149 λεπτά της περασμένης σεζόν. Και να δείξει. Είναι σχεδόν έτοιμος σωματικά, πνευματικά να βγει σιγά-σιγά στη σκηνή.

Παίκτες σαν τον Λούκας Τέιλορ, μεταγραφές όπως και η δική του έχουμε δει πολλές φορές στον ΠΑΟΚ. Άλλοι έπιασαν, άλλοι όχι. Περιπτώσεις σαν αυτές του Κούτσια, μετρημένες στα δάχτυλα. Το αληθινά σημαντικό είναι η δική του εξέλιξη. Η δική του πρόοδος…

Πείτε μας πώς σας φάνηκε το άρθρο
35Like2Love0Haha2Wow0Sad3Angry

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο