Για όσους βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο, το φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι του ΠΑΟΚ δείχνει… στασιμότητα.
Όπως και πέρσι, ο Δικέφαλος αποκλείστηκε στα πλέι-οφ. Συμπτωματικά, ξανά με δύο ήττες, από ομάδα που τον είχε κερδίσει και στην League phase. Πέρσι από την FCSB, ομάδa, φέτος από τη Θέλτα.
Για όσους βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, αυτή η… στασιμότητα είναι συνάμα και καταξίωση!
Την τελευταία πενταετία ο ΠΑΟΚ μετρά δύο πορείες στα προημιτελικά του Conference League και δύο προκρίσεις από την League phase του Europa League.
Ελάχιστοι σύλλογοι στην Ευρώπη μπορούν να επιδείξουν μία τέτοια συνέπεια σε τόσο υψηλό επίπεδο, κάτι που αποδεικνύεται και από το συλλογικό ranking, όπου ο ΠΑΟΚ έχει παγιωθεί ανάμεσα στις 50 κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες.
Αν θέλουμε να είμαστε κυνικοί, η ευκαιρία για το κάτι παραπάνω δεν χάθηκε με την Θέλτα, ούτε στην κλήρωση που την έφερε στα πλέι-οφ αντί του Ερυθρού Αστέρα.
Χάθηκε νωρίτερα. Στην League phase. Εκεί, όπου η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου έφερε λευκή ισοπαλία με την Μακάμπι Τελ-Αβίβ που μετά έκανε 7 σερί ήττες με τέρματα 2-22!
Εκεί, όπου ο ΠΑΟΚ ισοφαρίστηκε στο τέλος απέναντι στην Μπραν στην Τούμπα (1-1) και έχασε ένα δικό του παιχνίδι στην Βουλγαρία απέναντι στην Λουντογκόρετς (3-3).
Δίχως αυτές τις γκέλες, η θέση στην οκτάδα και η απευθείας πρόκριση στους 16 θα ήταν απολύτως ρεαλιστική.
Ωστόσο, σε κάθε ταξίδι πρέπει να θυμάσαι πάντα την αφετηρία. Μέσα στον Αύγουστο, ο ανέτοιμος και σφιγμένος ΠΑΟΚ φλέρταρε με την ευρωπαϊκή καταστροφή. Χρειάστηκε ένα γκολ-προσευχή του Μαντί Καμαρά στην Αυστρία για να προκριθεί επί της Βόλφσμπεργκερ και να βάλει γερά θεμέλια.
Για να έρθει μία ευρωπαϊκή υπέρβαση, πρέπει σχεδόν όλα να πάνε τέλεια. Στη φετινή διαδρομή, οι λακκούβες, οι αναποδιές γίνονταν όλο και περισσότερες όσο περνούσε ο χρόνος.
Ένας πλήρης ΠΑΟΚ θα κοιτούσε στα μάτια τη Θέλτα, θα έπαιζε στα ίσα την πρόκριση. Με τόσα προβλήματα ήταν σχεδόν αδύνατον…
