Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται εκών ή άκων σε μία διαδικασία αλλαγής ποδοσφαιρικού ύφους που αρχίζει να θυμίζει μία άλλη ερωτεύσιμη ομάδα του παρελθόντος.
Το μυαλό πήγε από μόνο του εκεί. Αστραπιαία. Ενστικτωδώς. Έβλεπε το πάθος του Σερίφ Εντιαγέ και ταξίδευε στους τόνους τρέλας που κουβαλούσε στο γήπεδο, το αλάνι, ο Ζλάταν.
Έβλεπε τον ψηλόλιγνο Σέρβο, τον Όγκνιεν Ούγκρεσιτς και έκανε συνειρμούς με τον Βλάνταν Ίβιτς.
Ο Τζόντζο Κένι έμοιαζε με έναν πιο ποιοτικό Σνάουτσνερ.
Ο Ράχμπαν Μπάμπα θαρρείς ότι έχει βγει από το ίδιο καλούπι με τον Λίνο.
Ο μυώδης και νευρικός Ντιέγκο Κόστα έμοιαζε με έναν Βραζιλιάνο Μπρούνο Τσιρίλο και ο Μιχαηλίδης κάποιες φορές είχε την τεχνική και την πραότητα του Πάμπλο Κοντρέρας.
Ο Αντρίγια και σωματοδωμικά να το δει κανείς είναι η φυσική συνέχεια του εξτρέμ Βιεϊρίνια της πρώτης εποχής του στον ΠΑΟΚ και ο Ζαφείρης είναι μία σβούρα στα χαφ ανάλογη με τον Βιτόλο.
Ο μόνος που μου έλειπε από την εξίσωση ήταν ένας Πάμπλο Γκαρσία στα χαφ, που να κόβει και να ράβει. Εκεί, προς το παρόν, ο Δικέφαλος έχει παίκτες που είτε κόβουν (Γιάκιτς) είτε ράβουν (Σανταμαρία).
Εκείνος ο ΠΑΟΚ που έχτισε ο Φερνάντο Σάντος και κληρονόμησε ο Μάκης Χάβος ήταν μία ομάδα με προσωπικότητες, κυνισμό, σκληράδα, ανθεκτικότητα, εμπειρίες.
Δεν είχε την τεράστια ποιότητα, ούτε το ακραίο ατομικό ταλέντο. Κυνηγούσε την ουσία και μετά το θέαμα.
Συχνά συνθηκολογούσε και έπαιζε συνειδητά πίσω από την μπάλα, έδινε την μπάλα στον αντίπαλο για να παίξει, μα έμοιαζε αδιαπέραστος πίσω.
Ήταν μία ομάδα με τσαγανό, σκληρή, αποτελεσματική, που έπαιζε πρώτιστα για το 1-0 και μετά για όλα τα υπόλοιπα.
Κάποιες ατομικές συγκρίσεις μπορεί να είναι άστοχες ή υπερβολικές, αλλά η ουσία είναι άλλη. Με την αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια και τις προσθήκες των Ντιέγκο Κόστα, Ούγκρεσιτς, Γιάκιτς, Εντιαγέ, Μπανζά ο ΠΑΟΚ αλλάζει μετά από χρόνια ύφος στο χορτάρι.
Αφήνει το ποδόσφαιρο κυριαρχίας, το ποδόσφαιρο τοποθέτησης, τις μεγάλες και οργανωμένες επιθέσεις, το ποδόσφαιρο πάσα – πάσα και πηγαίνει σε κάτι άλλο.
Σε ένα πιο direct, ωμό και τραχύ στιλ. Σε ένα πιο σκληρό ύφος, με άλλα χαρακτηριστικά και διαφορετική στόχευση. Προς το παρόν, δεν είναι ωραίο στο μάτι. Είναι, όμως, αποτελεσματικό και αγοράζει χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί η δύσκολη μετάβαση…
