Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να κλειδώσει την πρόκριση την περασμένη Πέμπτη παρότι το άξιζε. Όμως όταν είσαι στα όριά σου, είναι πιθανό να συμβεί και αυτό.
Η ομάδα ήταν καλή, ειδικά μετά το πέναλτι που απέκρουσε ο Παβλένκα. Ήταν μέχρι που στέρεψαν οι ανάσες και με το που μπήκαν αθλητές που απλά δεν το κατέχουν.
Οι ανάσες δεν στερεύουν βέβαια από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο Γιακουμάκης τα έδωσε όλα, δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνει. Έπρεπε να μπει ο Τσάλοφ και να κάνουμε τον σταυρό μας. Ο Ράζβαν αισθάνεται ασφάλεια με τον Μεϊτέ στο γήπεδο, όμως είναι σαφές πλέον πως το παρατραβάει. Το λέει η στατιστική με τα λεπτά συμμετοχής, το βαρύ του κορμί δεν μπορεί να αντέξει τόση επιβάρυνση. Στο μυαλό του Ράζβαν πρέπει να επέλθει μία ισορροπία όσον αφορά στη διαχείριση του Γάλλου.
Τραυματίας ο Καμαρά, ο «Ντέλιας», υποτροπή ο Πέλκας, ξαφνικά το ρόστερ έγινε ρηχό. Στα όριά του. Μία αλλαγή στα χαφ, μία στα φορ, μία στους μεσοεπιθετικούς. Γιατί έκανε τρεις αλλαγές μόνο αναρωτιέται ο άλλος. Γιατί τόσες έχει είναι η απάντηση.
Τρία πουλήματα της μπάλας από τον Τσάλοφ, μία κακή πάσα και ένα κακό διώξιμο του Μεϊτέ λόγω κούρασης, η ζημιά έγινε. Απλά για τον Γάλλο υπάρχουν ελαφρυντικά, για τον Ρώσο όχι.
Κούρασε η αδυναμία του να σκεφτεί. Πολλές ενστικτώδεις ενέργειές του πιάνουν, όμως όταν πρέπει να σκεφτεί, έχετε γεια βρυσούλες. Απίστευτες βλακείες που κρεμάνε την ομάδα και χαλάνε την ηρεμία της. Ίσως θα ήταν καλύτερα να παίζει με δέκα, παρά με τον Ρώσο. Ο κύκλος του στον ΠΑΟΚ έχει κλείσει εδώ και καιρό, όχι γιατί δεν προσπαθεί ή είναι αδιάφορος. Δεν είναι έτσι. Απλά γιατί δεν μπορεί να δώσει ούτε μαχητικότητα, ούτε ποιότητα, ούτε ταχύτητα, ούτε … τίποτα. Η ανάγκη του ΠΑΟΚ να τον αντικαταστήσει είναι ξεκάθαρη καιρό τώρα. Ο παίκτης που θα έρθει, πρέπει να κάνει εδώ Πρωτοχρονιά.
Τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν όλοι γιατί θεωρώ κομβικό το να φτάσουμε μέχρι τον Γενάρη. Η ομάδα είναι στα όριά της, το ροτέισον και αυτό, οι αγώνες δύσκολοι.
