Θα πρέπει να κατανοήσουμε από τη μία τον τρόπο του Ιβάν Σαββίδη και από την άλλη τις πιέσεις που δέχεται όλο αυτό το διάστημα, αποκλεισμένος στη βάση του στο Ροστόφ.
Κάθομαι και σκέφτομαι τους λόγους που μπορεί να δημιουργήθηκε ή ένταση με τον Ράζβαν. Και καταλήγω πως από τη μία είναι ο σκληρός του τρόπος για να ζητά πράγματα και από την άλλη, το τι αντιμετωπίζει καθημερινά με τις επιχειρήσεις του στην Ελλάδα και κυρίως με τον ΟΛΘ.
Ο Ιβάν έχει αντέξει μέχρι τώρα απίστευτες καταστάσεις στο διάστημα του πολέμου. Λεπτοί χειρισμοί, πισώπλατες μαχαιριές, αλλαγή στάσης κυβερνήσεων, γεωπολιτικές υποθέσεις, ένα πραγματικό χάος. Και όλα αυτά, εγκλωβισμένος στο Ροστόφ.
Από τον Λουτσέσκου είχε παράπονα αρκετά μέσα στη σεζόν. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του που άφηναν αιχμές για τον ίδιο ήταν η αρχή του κακού. Στη συνέχεια, η υπόθεση λεωφορείο. Στο δικό μας μυαλό έμεινε η υπερβολή της ποινής, σε αυτού που πληρώνει, το γεγονός πως η ομάδα έμεινε δύο μήνες χωρίς προπονητή.
Την ίδια στιγμή βέβαια και ο Λουτσέσκου είχε παράπονα. Το ελλειμματικό ρόστερ ήταν η αιτία που αρχικά έχασε το μυαλό του. Δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε τρεις διοργανώσεις και τρελαινόταν. Αυτό φάνηκε κυρίως στο τέλος, όταν η ομάδα ανταποκρίθηκε με ένα παιχνίδι την εβδομάδα.
Καταλήγοντας, αν θέλει κανείς στα σταθεί στη συμπεριφορά του άλλου μπορεί να το κάνει. Όμως εκτιμώ πως ο Ιβάν Σαββίδης, ως ο πραγματικός ηγέτης του ΠΑΟΚ, θα σκεφτεί με δικαιοσύνη. Και παράλληλα, ο Λουτσέσκου θα αντιληφθεί πως δόθηκαν πατήματα από την πλευρά του κυρίως γιατί δεν ήταν δημιουργικά απαιτητικός.
