Στο ποδόσφαιρο, ευτυχώς ή δυστυχώς, Θεός είναι το αποτέλεσμα. Από εκεί κρίνονται όλοι. Συχνά όμως λειτουργεί ως παραμορφωτικός καθρέφτης, αν εστιάσεις και μείνεις μόνο σε αυτό.
Ο ΠΑΟΚ δομικά, ενεργειακά, σε επίπεδο συνοχής, οργάνωσης, ποιότητας ποδοσφαίρου ήταν φοβερά προβληματικός στην πρεμιέρα απέναντι στον Λεβαδειακό κι όμως κέρδισε με 4-0!
Ο ίδιος ΠΑΟΚ, στο ίδιο γήπεδο, με πολλές αλλαγές, σε ένα γήπεδο που κάποιες ώρες έμοιαζε με βούρκο από το πολύ νερό, ήταν καταιγιστικός απέναντι στον ΟΦΗ, είχε συνοχή στις γραμμές του, ισορροπία, δημιούργησε με ποιότητα και ποικιλία, έχασε ένα τσουβάλι ευκαιρίες και έμεινε τελικά στο στείρο 0-0.
Μετά το 4-0 δεν ακούστηκε κιχ, μετά το 0-0 η κριτική προς κάθε κατεύθυνση, κατά δικαίων και αδίκων ήταν καταιγιστική.
Όποιος είναι ψύχραιμος και βλέπει καθαρά μπορεί να δει πως ο Δικέφαλος κόλλησε δύο συνεχόμενες καλές εμφανίσεις, δείχνει μία σχετική πρόοδο σε σχέση με την προβληματική του εικόνα στο ξεκίνημα.
Όχι, τα πράγματα δεν είναι ιδανικά. Κάθε άλλο. Το ρόστερ έχει δομικά κενά, ο Αλέσιο Λίσι εξακολουθεί να πειραματίζεται για να μάθει την ομάδα (αυτό το 4-4-2 στο τελευταίο 20λεπτο την Τετάρτη έσβησε εντελώς τον ΠΑΟΚ), ο ανταγωνισμός έχει θεριέψει όσο ποτέ.
Όσοι φοράνε αυτή τη φανέλα πρέπει να προστατευτούν με κάθε τρόπο, να στηριχθούν, μακριά από τρικλοποδιές κάθε είδους και αχρείαστα αυτογκόλ.
