Το τελευταίο πέναλτι. Η μπάλα στα έντεκα μέτρα. Η ανάσα κομμένη στην Τούμπα. Και ένα παιδί από τη Θεσσαλονίκη με γάντια βαριά από ιστορία να κάνει αυτό που ονειρευόταν από τα 5 του. Να αλλάξει τη μοίρα ενός αγώνα. Και τότε… το όνειρο απέκρουσε την πραγματικότητα, χτύπησε την πόρτα και άνοιξε. Στη βραδιά που όλα άλλαξαν. Στη βραδιά που το κάποτε έγινε τώρα.
Δαρέλας-Σινανάι: «Ο Μοναστηρλής είναι γεννημένος για τα πέναλτι!»
Ο Δημήτρης Μοναστηρλής δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Ήταν πάντα εκεί. Σιωπηλός. Υπομονετικός. Έτοιμος. Γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός, μεγάλωσε με μια εικόνα καρφωμένη στο μυαλό. Τον πατέρα του να γυρίζει σπίτι με τα γάντια του τερματοφύλακα.
«Τον έβλεπα να έρχεται με τα γάντια, τον είχα ως είδωλο, τον θαύμαζα και από τότε ήθελα να γίνω τερματοφύλακας. Όπως και έγινε, από όταν ξεκίνησα να παίζω σε ηλικία 5-6 ετών. Μου αρέσει πολύ η συγκεκριμένη θέση. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη θέση. Ένας τερματοφύλακας μπορεί να αλλάξει όλο το παιχνίδι είτε με μια απόκρουση που θα κάνει είτε με κάτι που θα πει στους συμπαίκτες του».
Από τον ΠΑΟΝΕ στον ΠΑΟΚ το 2013. Από τις ακαδημίες στις Κ15, Κ17, Κ19. Από τα πρωταθλήματα υποδομής στις 33 επίσημες εμφανίσεις με τον ΠΑΟΚ Β και από την αναμονή… στο προσκήνιο.
Ο τερματοφύλακας που αγαπά την πίεση
Στα 1,92 μ., ο Μοναστηρλής έχει το κορμί του σύγχρονου γκολκίπερ, αλλά αυτό που τον ξεχωρίζει δεν είναι το ύψος. Είναι το μυαλό.
Ψυχραιμία στο «ένας εναντίον ενός». Ανακλαστικά που μοιάζουν ενστικτώδη. Προσεκτική ανάγνωση φάσεων. Αλλά πάνω απ’ όλα συγκέντρωση.
Γιατί το τελευταίο πέναλτι δεν το πιάνει το σώμα, το πιάνει το μυαλό.
«Υπάρχει πολλή πίεση όταν είσαι τερματοφύλακας, αλλά μ’ αρέσει αυτό».
Και πώς να μην του αρέσει;
«Είναι η θέση όπου μια στιγμή μπορεί να σε γράψει στην ιστορία».
Όπως ακριβώς συνέβη.
Μαθαίνοντας δίπλα στους καλύτερους
Ο ίδιος μιλά με σεβασμό για εκείνους που προηγήθηκαν. Θαυμάζει, παρατηρεί, μαθαίνει.
Κοιτούσε τον Ντόμινικ Κοτάρσκι όπως κοιτούσε κάποτε τον πατέρα του. Δουλεύει δίπλα στον Γίρι Παβλένκα, γνωρίζοντας πως κάθε μέρα είναι μάθημα.
«Είναι πολύ μεγάλο κίνητρο να δουλεύεις με τέτοιους τερματοφύλακες. Όταν δουλεύεις μαζί τους, προσπαθείς να κάνεις στην προπόνηση ό,τι κάνουν κι αυτοί».
Και κάπως έτσι, όταν ήρθε η στιγμή, δεν ήταν απροετοίμαστος. Ήταν έτοιμος.
«Άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά»
Η βραδιά της Τούμπας δεν συγκίνησε μόνο τον κόσμο. Συγκίνησε και όσους τον ξέρουν εκ των έσω. Για εκείνους που μοιράστηκαν μαζί του αποδυτήρια, προπονήσεις, ταξίδια και σιωπές πριν από τους αγώνες, όσα συνέβησαν χθες δεν προκάλεσαν έκπληξη. Ήταν απλώς η στιγμή που όσα ήξεραν χρόνια τώρα βγήκαν στο φως.
Ο Δημήτρης Μοναστηρλής δεν χρειάστηκε μια απόκρουση για να αποδείξει ποιος είναι. Το είχε πράξει καιρό πριν. Στην ηρεμία του κάτω από τα δοκάρια, στη σιγουριά που μετέδιδε στους συμπαίκτες του, στην αυτοπεποίθηση που δεν φώναζε ποτέ, αλλά φαινόταν όταν η μπάλα πήγαινε στην άσπρη βούλα. Η απόκρουση του τελευταίου πέναλτι κόντρα στον Ατρόμητο απλώς σύστησε στο ευρύ κοινό έναν τερματοφύλακα που οι πρώην «ασπρόμαυροι» γνώριζαν καλά. Έναν χαρακτήρα που μεγάλωσε μέσα στον ΠΑΟΚ, έμαθε να περιμένει, να δουλεύει και να εμφανίζεται όταν η στιγμή το ζητούσε.
Γιατί κάποιες ιστορίες δεν γράφονται απότομα, χτίζονται χρόνια και κάποια βράδια, αποκαλύπτονται.
«Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν, του δόθηκε η ευκαιρία να παίξει βασικός στην Τούμπα στα 100 χρόνια ιστορίας του συλλόγου και έδωσε στην ομάδα την πρόκριση. Αυτό σημαίνει πως άρπαξε την ευκαιρία του από τα μαλλιά. Να το απολαύσει γιατί είναι η στιγμή του και διότι είναι ένα πολύ καλό παιδί είμαι σίγουρος πως πολλοί είναι χαρούμενοι για αυτόν!», επισήμανε σε τοποθετήσεις του ο Αργύρης Δαρέλας που συνυπήρξε μαζί του στα τμήματα υποδομής των «ασπρόμαυρων», με τον Μάριο Σινανάι να προσθέτει ότι:
«Με τον Μήτσο γνωριζόμαστε από τα 11 μας μέχρι και πέρσι που ήμασταν στην δεύτερη ομάδα του ΠΑΟΚ, αλλά και στην Εθνική. Από μικρός ήταν πολύ ήρεμος κ σου έδινε μια σιγουριά κάτω από την εστία. Αυτό έκανε και μας τους συμπαίκτες του πιο σίγουρους για το παιχνίδι που έχουμε! Ένα δυνατό του σημείο από τα πολλά ήταν τα πέναλτι, είχε τρομερή αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να τα βγάλει σχεδόν όλα. Ποτέ δεν στο έλεγε προτιμούσε να στο δείξει! Θυμάμαι ένα τουρνουά στην Ολλανδία, το Overmans, όπου στον τελικό είχε βγάλει 3. Επίσης στην Κ17 της Super League στον τελικό με τον Ολυμπιακό και εκεί είχε βγάλει πέναλτι. Νομίζω πως είναι στο DNA του το να κερδίζει αυτόν που βρίσκεται στην άσπρη βούλα! Χάρηκα πολύ για αυτόν χτες και πιστεύω ότι θα κάνει ακόμα μεγαλύτερα πράγματα στο μέλλον».
Ένα παιδί του ΠΑΟΚ σε μια χρονιά-ορόσημο
Σεζόν των 100 χρόνων. Συμβόλαιο μέχρι το 2027. Διεθνής με τις αναπτυξιακές ομάδες της Εθνικής Ελλάδας και τώρα ένα βράδυ που θα λέγεται πάντα με το μικρό του όνομα.
Knock knock…
Η πόρτα άνοιξε, το όνειρο πέρασε μέσα και το μέλλον του ΠΑΟΚ είναι εδώ και φορά γάντια. Γιατί ο Δημήτρης Μοναστηρλής δεν έζησε απλώς μια μεγάλη βραδιά.
Ξεκίνησε την ιστορία του.
