Ανεξάρτητα από το πόσο καλή ομάδα θα έχει φέτος και πόσο μακριά μπορεί να πάει, ένα μοιάζει σίγουρο: ο ΠΑΟΚ θα έχει φέτος καλά αποδυτήρια με παιδιά που ξέρουν που βρίσκονται και οι οποίοι κολλάνε μεταξύ τους.
Το να φτιάξεις μία ομάδα ανθρώπων που θα μάχεται για έναν κοινό σκοπό είναι το πιο δυσεπίλυτο σταυρόλεξο σε κάθε εργασιακό χώρο.
Όχι μόνο γιατί πρέπει να συνδέσεις ετερογενείς τύπους με διαφορετικές ικανότητες, ρόλους, αξία, μισθό, αλλά γιατί πρέπει να συνθέσεις χαρακτήρες.
Έχεις την υποχρέωση να φτιάξεις μία ενιαία κεντρική κουλτούρα, την οποία θα αποδέχονται και θα υπηρετούν όλοι.
Δεν έχει σημασία, δεν έχει νόημα να αναλύσεις ατομικά, ξεχωριστά τον Μπατίστ Σανταμαρία, τον Τάχα Άλι, τον Παντελή Χατζηδιάκο, αποκομμένους από τον ρόλο που έρχονται να υπηρετήσουν.
Αυτό που μετράει δεν είναι πως συμπεριφέρθηκαν σε ένα άλλο περιβάλλον, με άλλες απαιτήσεις, διαφορετική πίεση και άλλο στιλ παιχνιδιού.
Αυτό που πρέπει να δούμε είναι αν αποτελούν σωστά fit για τον ΠΑΟΚ, αν κολλάνε σε αυτό που πάει να χτιστεί εντός κι εκτός γηπέδου.
Σκαλίζοντας λίγο πίσω από την επιφάνεια βρίσκεις ένα κοινό μοτίβο. Όλοι τους είναι παίκτες ομάδας, εξαιρετικοί χαρακτήρες, δομημένες, ισχυρές προσωπικότητες. Κι αυτό είναι κάτι στο οποίο μπορείς να πατήσεις και να χτίσεις γύρω του.
Κανείς δεν μπορεί να ξέρει που μπορεί να φτάσει ο φετινός ΠΑΟΚ, το σίγουρο είναι ότι θα έχει υγιή αποδυτήρια, υπάρχει η αίσθηση ότι ήδη έχει συγκροτηθεί ένας ισχυρός πυρήνας που νιώθει, καταλαβαίνει, συναισθάνεται που βρίσκεται και τι πρέπει να κάνει.
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας ήταν αυτός που τράβηξε σαν μαγνήτης στον Δικέφαλο τον Χρήστο Ζαφείρη για να ενώσουν μαζί τα ταλέντα τους και να φτιάξουν κάτι μεγάλο.
Οι δύο τους ήταν αυτοί που έψησαν (κι άλλο) τον Δημήτρη Γιαννούλη, η προοπτική να τακιμιάσει με αυτή την τριάδα (αλλά και με τα άλλα παιδιά της Εθνικής, τον Πέλκα, τον Τσιφτσή) ήταν ο παράγοντας που έγειρε την πλάστιγγα στην απόφαση του Παντελή Χατζηδιάκου να υπογράψει στον ΠΑΟΚ.
Όταν ο ένας τραβάει τον άλλον, η ευθύνη για να προκύψει κάτι καλό, πολλαπλασιάζεται.
Ο Δικέφαλος έχει ακόμα πολλά ζητήματα να λύσει. Υπάρχει όμως κάτι που μοιάζει ήδη να πηγαίνει πολύ καλά…
