Το έχει η μοίρα του Συλλόγου. Είναι το μαύρο χρώμα το πένθιμο για τις πατρίδες που χάθηκαν, είναι τα κλειστά φτερά στον Δικέφαλο. Θέλουμε δε θέλουμε ο ΠΑΟΚ έτσι «μεγαλώνει» και ο κόσμος του έτσι γαλουχείται και δένεται ακόμη περισσότερο με τον Δικέφαλο. Τα 100 χρόνια σημαδεύονται από φοβερές τραγωδίες, από ένα μόνιμο πένθος που ξεκίνησε τον Ιανουάριο στη Ρουμανία και συνεχίζεται κάθε μήνα ακόμη και με τον θάνατο του πατέρα της ποδοσφαιρικής ομάδας, σήμερα και του Στέφανου Μπορμπόκη…
Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα ο Σύλλογος είχε ανάγκη μίας επιτυχίας που θα τονώσει το ηθικό και θα δώσει το έναυσμα για τη συνέχεια. Η ομάδα μπάσκετ έκανε την αρχή με την πρόκριση στον τελικό και τώρα όλοι περιμένουμε τη συνέχεια.
