Οι δυο τους συνεργάστηκαν στην Κοπεγχάγη, σε μια σχέση που δεν περιορίστηκε απλώς στα καθήκοντα προπονητή και ποδοσφαιριστή, αλλά βασίστηκε στην αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Ο Νίστρουπ δεν είδε απλώς έναν ακόμη κεντρικό αμυντικό στην αγορά, αλλά έναν ποδοσφαιριστή που ταίριαζε απόλυτα στις απαιτήσεις του.
Γι’ αυτό και στήριξε την απόκτησή του από την Κάλιαρι, αρχικά ως δανεικό, ενώ ένα χρόνο αργότερα άναψε το «πράσινο φως» και για τη μόνιμη μεταγραφή του, έχοντας πειστεί από την παρουσία και την προσφορά του.
Ο 29χρονος στόπερ δεν ξεχώριζε μόνο για όσα έκανε μέσα στις τέσσερις γραμμές.
Είχε κερδίσει τον σεβασμό συμπαικτών και τεχνικού επιτελείου χάρη στον χαρακτήρα, την ψυχραιμία και την ικανότητά του να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς στα δύσκολα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Νίστρουπ, προπονητής που δίνει ιδιαίτερη σημασία στις ισχυρές προσωπικότητες, τον θεωρούσε έναν από τους παίκτες που κρατούσαν τις ισορροπίες στα αποδυτήρια και βοηθούσαν τους νεότερους να προσαρμοστούν.
Ένα παρασκήνιο που αποκτά ιδιαίτερη αξία τώρα που οι δρόμοι τους οδηγούν ξανά στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά από αντίπαλα στρατόπεδα.
