Ο ΠΑΟΚ, δίχως τα εξασφαλισμένα έσοδα του Champions League (και πολύ πριν καν εξασφαλίσει τα έσοδα από την League phase του Europa League), διατήρησε το ακριβότερο προπονητικό σταφ στην Ελλάδα, το οποίο θωράκισε με τις προσθήκες του Παναγιώτη Τσίκνα και του Ματέο Σέρα από Ρεάλ Μαδρίτης και Γιουβέντους αντίστοιχα.
Με την απόκτηση του Χρήστου Ζαφείρη έκανε την πιο ακριβή μεταγραφή, όχι μόνο για φέτος, αλλά και στον αιώνα που διανύουμε για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Κι εν αντιθέσει με άλλες ομάδες που μέσα στο 2025 εκποίησαν κάποια από τα πιο ακριβά «ασημικά» τους (Κωστούλας, Ιωαννίδης, Βαγιαννίδης, Λιβάι Γκαρσία), κράτησε και «έδεσε» με νέο πολυετές συμβόλαιο το πιο πολύτιμο περιουσιακό του στοιχεία που συνάμα έχει και την πιο έντονη συμβολική και συναισθηματική αξία.
Τηρουμένων των αναλογιών και των δυσκολιών της αγοράς, ο ΠΑΟΚ έκανε ένα βήμα προς τα μπροστά, αποφεύγοντας τις ακραίες τρέλες, τις οποίες πάντα πληρώνεις ακριβά μέσω του Cost control, κάτι που ανάγκασε τον Παναθηναϊκό να πουλήσει αυτό το καλοκαίρι τρία δομικά του στελέχη (Ιωαννίδης, Βαγιαννίδης, Μαξίμοβιτς).
Φτάνουν όλα αυτά για να έρθουν στο τέλος της χρονιάς τίτλοι και επιτυχίες; Είναι τόσο πολυπαραγοντικό το ποδόσφαιρο, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Η αίσθηση που υπάρχει όμως -φαίνεται αγωνιστικά και από το ξεκίνημα- είναι πως η φετινή αφετηρία είναι πολύ καλύτερη από την περσινή.
