Τον Χρήστο Καρυπίδη τον γνωρίζω από τότε που ο ΠΑΟΚ τον έδωσε δανεικό στη Καβάλα για να ψηθεί.
Πάντοτε ήταν ένα παιδί της ομάδας. Όταν τα πράγματα ήταν δύσκολα, χάρισε λεφτά και ανάγκασε την Χάρτς να πληρώσει για να τον αποκτήσει, ενώ θα μπορούσε να μείνει απλά ελεύθερος.
Ως παίκτης έδινε πάντα αυτό που είχε. Ως στέλεχος, από την πρώτη μέρα ασχολείται όλη μέρα με την ομάδα, επιμορφώνεται, εξελίσσεται.
Ο Χρήστος είναι από τα παιδιά που χαιρόμαστε όταν ανεβαίνουν βαθμίδα, γιατί ξέρουμε πως το δούλεψε, πως το έκανε αξιοκρατικά και είμαστε σίγουροι πως θα δώσει ό,τι έχει. Χαρά μας να επιβραβεύεται.
