Η δήλωση του Βαλάντη Μαμάη αμέσως μετά τη θριαμβευτική ανατροπή επί του Παναθηναϊκού δεν ήταν μια απλή παράθεση στατιστικών στοιχείων, αλλά μια ωμή αποτύπωση της φυσικής και πνευματικής καταπόνησης που βιώνει ο οργανισμός του ΠΑΟΚ. Η αναφορά στις 49 ημέρες και τα 13 παιχνίδια συνθέτει το κάδρο μιας ομάδας που κινείται μόνιμα στην «κόκκινη ζώνη» της κόπωσης. Η διαχείριση αυτού του φόρτου εργασίας αναδεικνύεται σε κυρίαρχο παράγοντα της φετινής πορείας δεδομένου πως ο Δικέφαλος καλείται να διατηρήσει υψηλά επίπεδα απόδοσης την ίδια στιγμή που ο χρόνος αποκατάστασης μεταξύ των αναμετρήσεων είναι πρακτικά ανύπαρκτος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ανάλυση της απόδοσης παρουσιάζει το γεγονός πως, παρά την ακραία επιβάρυνση, η τεχνική ηγεσία επέλεξε να μην προχωρήσει σε καμία αλλαγή κατά τη διάρκεια των πέντε σετ του ντέρμπι. Αυτή η απόφαση υπογραμμίζει την εμπιστοσύνη στον «σκληρό πυρήνα» της ομάδας και την πνευματική ανθεκτικότητα των αθλητών, οι οποίοι καλούνται να υπερβούν τα όρια της φυσιολογίας τους. Η επιμονή του Ερνάντεζ να αγωνιστεί παρά τις ενοχλήσεις που τον ταλαιπωρούν στην ωμική ζώνη και η MVP εμφάνιση του Κοκκινάκη αποτελούν την έμπρακτη εφαρμογή του «χαρακτήρα» στον οποίο αναφέρθηκε ο προπονητής των «ασπρόμαυρων», αποδεικνύοντας ότι σε επίπεδο πρωταθλητισμού η ψυχολογική ετοιμότητα μπορεί να αντισταθμίσει τη μυϊκή εξάντληση.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν βρίσκεται στο παρελθόν αλλά στο άμεσο μέλλον, με τον ορίζοντα να δείχνει 5 αναμετρήσεις σε διάστημα μόλις δέκα ημερών. Η συγκεκριμένη συνθήκη απαιτεί μια στρατηγική «αγωνιστικής επιβίωσης», όπου η τακτική θα πρέπει να προσαρμοστεί στην εξοικονόμηση ενέργειας χωρίς να θυσιαστεί η αποτελεσματικότητα. Ο ΠΑΟΚ εισέρχεται σε μια φάση όπου η έννοια της «οικογένειας» και της αλληλοκάλυψης, όπως τις περιέγραψε ο προπονητής του, θα δοκιμαστούν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, καθιστώντας τον επόμενο δεκαήμερο τον απόλυτο δείκτη για την ποιότητα και το βάθος του «ασπρόμαυρου» ρόστερ ενόψει της τελικής ευθείας της σεζόν.
