Η «χρυσή» δεκαετία του ΠΑΟΚ

Μοιραστείτε αυτήν την ανάρτηση:

Όποιος δεν πιστεύει στα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια, στον μύθο του Αη Βασίλη, στα ξωτικά, στο θαύμα αυτών των ημερών ας αναθεωρήσει. Αν υποστηρίζεις τον ΠΑΟΚ, αν τον ζεις από κοντά, είσαι υποχρεωμένος πια να πιστεύεις σε όλα αυτά που νόμιζες ότι δεν γίνονται. Διότι στο απέδειξε η ίδια η ζωή. Υπάρχουν θαύματα. Αρκεί να πιστεύεις. Αρκεί να μην χάσεις ποτέ την ελπίδα σου.

Ο καλός (μολονότι ερυθρόλευκος) Άγιος Βασίλης έφερε στον Δικέφαλο τον επενδυτή που δεν είχε ποτέ στην ιστορία του κι εκείνος άρχισε να υφαίνει με χρυσή κλωστή τις πιο ένδοξες μέρες της ιστορίας του.

Σε λίγες ημέρες δεν ολοκληρώνεται άλλη μία σεζόν, δεν τελειώνει το (ασύγκριτο για τον ΠΑΟΚ) 2019. Κλείνει την αυλαία μία ολόκληρη δεκαετία. Η πιο χρυσή δεκαετία στην ιστορία του συλλόγου.

Ας με συμπαθάνε οι παλιότεροι, οι εραστές των 70’s, αυτοί που θεωρούν ότι τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Δικέφαλο εκείνης της δεκαετίας.

Στα δικά μου μάτια, ο ΠΑΟΚ αυτής της δεκαετίας είναι πιο πετυχημένος. Όχι μόνο γιατί κατέκτησε περισσότερους τίτλους (τέσσερις έναντι τριών), όχι μόνο γιατί πήρε το πρώτο του νταμπλ, όχι μόνο γιατί τρέχει ένα ιστορικό αήττητο που κανείς δεν ξέρει που και πότε θα τελειώσει, αλλά γιατί έχει βάλει τις βάσεις για μία ακόμα πιο ένδοξη δεκαετία. Διότι αυτό το οικοδόμημα έχει γερά θεμέλια, έχει δοκιμαστεί στους κραδασμούς, έχει ριζώσει, έχει πια τεράστια κλαδιά.

Έχει την μεγαλύτερη συσπείρωση που έχει παρατηρηθεί ποτέ γύρω του, δεν χρωστά ούτε ένα ευρώ πουθενά, έχει βάλει τις βάσεις για να χτίσει το νέο δικό του σπίτι που θα τον απογειώσει σε όλα τα επίπεδα, είναι ένας οργανισμός που εξελίσσεται καθημερινά σε όλα τα επίπεδα.

Αποτελεί την οικονομική ατμομηχανή της Βορείου Ελλάδας, την ζωντανή απόδειξη ότι μπορεί κάποιος να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και μακριά από τα κέντρα αποφάσεων, μακριά από την συγκεντρωτικό λεκανοπέδιο. Μία ομάδα με συνεχή εμπορική, τηλεοπτική, διαδικτυακή, κοινωνική, εταιρική ανάπτυξη. Μία ομάδα που γίνεται καλύτερη, ισχυρότερη, μεγαλύτερη κάθε μέρα.

Ακόμα κι αυτοί που μπορούν να φέρουν ως αντίλογο την ευρωπαϊκή ένδεια της τελευταίας διετίας, η μεγάλη εικόνα της δεκαετίας τον διαψεύδει. Ο ΠΑΟΚ έζησε μεγάλα βράδια, έζησε Σουκρού Σαράτσογλου, έζησε Αρτέμιο Φράνκι, έζησε Γουάιτ Χαρτ Λέιν, έζησε Βεστφάλεν. Έμεινε αήττητος στα σπιτικά του Άγιαξ (τρεις φορές), της Μπενφίκα, της Σπαρτάκ Μόσχας, της Σάλκε. Προκρίθηκε τέσσερις φορές από φάση ομίλων του Europa League, στα νοκ-άουτ της διοργάνωσης. Δεν έκανε την πολύ μεγάλη πορεία, αλλά αυτή ήταν η πιο γεμάτη ευρωπαϊκά δεκαετία στην ιστορία του συλλόγου.

Είναι η δεκαετία που η Τούμπα είδε Πάμπλο Γκαρσία, αλλά και Σέρτζιο Κονσεϊσάο. Είδε Πάμπλο Κοντρέρας, αλλά και Μούσλι. Είδε Αντρέ, είδε και Μπερμπάτοφ. Είδε Γκάρι, αλλά είδε και Πρίγιο. Είδε Λούκας, αλλά και Νάτχο. Έζησε τα καλύτερα του Κλάους και γεύτηκε έναν Λίνο. Κυρίως όμως είδε αυτή την ατσάλινη φουρνιά της τελευταίας διετίας που όμοια της δεν έχει ξαναπεράσει από το σύλλογο.

Αν ο μέσος οπαδός του ΠΑΟΚ έστελνε σήμερα ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη θα του ζητούσε πια ένα και μόνο πράγμα: «Αν είναι όνειρο, ας μην ξυπνήσει ποτέ»…

ΑΡΚΟΥΔΑΚΙΑ

Στην παλιά Τούμπα αποκλείεται να έμπαιναν αρκουδάκια. Ακόμα κι αν κάποιος είχε την ιδέα, ακόμα κι αν ο σκοπός ήταν ιερός, ακόμα κι αν η πρόθεση ήταν φιλανθρωπική, αποκλείεται 10 χιλιάδες και κάτι αρκουδάκια να έμπαιναν έτσι στην Τούμπα. Δεν θα το επέτρεπε η ίδια η Τούμπα, ένα γήπεδο προορισμένο για μάχες, ένα πεδίο βολής, ένας μυστηριακός χώρος που βρυχάται από πολεμικές ιαχές. Η παλιά Τούμπα ποτέ δεν θα γινόταν παιδική χαρά, έστω και για μία μέρα.

Ένα από τα μεγαλύτερα καλά που έφερε η εποχή Σαββίδη στον ΠΑΟΚ είναι αυτή η μετεξέλιξη της ατμόσφαιρας στο γήπεδο. Ναι, η Τούμπα πολλές φορές δεν είναι καζάνι, δεν είναι καμίνι, είναι πιο κυριλέ, το γήπεδο δεν φωνάζει όλο, θα δεις παντού κάμερες από κινητά, μόστρα και φιγούρα. Παραμένει καυτή έδρα, παραμένει αιώνιος ενδόμυχος φόβος για κάθε μουσαφίρη, αλλά πλέον είναι και ένας τόπος αναψυχής. Ένα μέρος που πας και ξέρεις ότι θα περάσεις καλά. Θα ψυχαγωγηθείς. Θα δεις θέαμα. Θα διασκεδάσεις. Θα δεις πολιτισμένες σκηνές. Θα δεις περισσότερα παιδάκια από ποτέ. Θα δεις χαμόγελα. Θετική διάθεση. Οι τίτλοι της τελευταίας τριετίας έβγαλαν ένα τεράστιο βάρος από τον οπαδό του ΠΑΟΚ. Τον έκαναν να δει το ποδόσφαιρο ξανά όπως πρέπει…

Πείτε μας πώς σας φάνηκε το άρθρο
0Like0Love0Haha0Wow0Sad0Angry

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο