Το παιδί που δεν τα παρατάει ποτέ, θέλει τώρα να γίνει ο ηγέτης της αμυντικής γραμμής του Δικεφάλου.
Η αφετηρία προς το όνειρο και η συνεχόμενη εξέλιξη
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης ήρθε στον ΠΑΟΚ όταν ήταν 16 ετών, με πολλές προοπτικές και ένα όνειρο – να γίνει ηγέτης. Κάνοντας τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στην Αθλητική Ακαδημία Γιαννιτσών, ξεκίνησε ως αμυντικό χαφ. Τα χαρακτηριστικά του δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα από τους ανθρώπους του Δικεφάλου και έτσι άφησε τα Γιαννιτσά για την Θεσσαλονίκη.
Εντάχθηκε αρχικά στην Κ17 των ασπρόμαυρων, εκεί που ξεχώρισε χάρη στην ποδοσφαιρική του ευφυία, την σωματοδομή και την δύναμή του. Λόγω των αμυντικών του αρετών και το γρήγορο διάβασμα των φάσεων, μετατοπίστηκε πιο πίσω και έγινε ένας αξιόπιστος στόπερ των υποδομών του ΠΑΟΚ. Συνυπολογίζοντας επίσης ότι είχε άψογες μακρινές μεταβιβάσεις και ήταν αριστεροπόδαρος – πράγμα δυσεύρετο στην Ευρωπαϊκή αγορά – οι άνθρωποι του Δικεφάλου κατάλαβαν αμέσως ότι στα χέρια τους είχαν ένα παιδί με ταλέντο και μεγάλες προοπτικές εξέλιξης.
Από την Κ17 προβιβάστηκε στην Κ19 με την οποία και πανηγύρισε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, ενώ μαζί με τους συμπαίκτες του διατηρούσαν το εξωπραγματικό σερί των 70 αγώνων χωρίς ήττα. Φυσικά με τον ΠΑΟΚ συμμετείχε και στο Youth League, αποκομίζοντας σημαντικές εμπειρίες, ενώ αποτελούσε και βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας Νέων.
Το έτος ορόσημο και η στιγμή που κατέρρευσαν όλα
Η σεζόν 2019-2020 ήταν η σημαντική χρονιά του Έλληνα αμυντικού, καθώς προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα του πρωταθλήματος κόντρα στον ΟΦΗ στην Τούμπα (ΠΑΟΚ-ΟΦΗ: 4-1). Σπουδαία στιγμή επίσης για τον ίδιο και η πρώτη κλήση του στην Εθνική Ανδρών, την ίδια χρονιά για τα παιχνίδια του Nations League.
Και ενώ όλα έδειχναν να πηγαίνουν άψογα και βάση προγράμματος για τον Γιάννη Μιχαηλίδη, ήρθε η στιγμή του τραυματισμού του, που τον έριξε στην άβυσσο και έπρεπε να παλέψει για να βγει ξανά στην επιφάνεια.
Την σεζόν 2021-2022 λοιπόν, ο Έλληνας στόπερ είχε πλέον βρει για τα καλά την θέση του στην ομάδα, μέχρι την αναμέτρηση κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα. Σε εκείνο το παιχνίδι της Τούμπας και συγκεκριμένα στο 17ο λεπτό, ο Μιχαηλίδης τραυματίζεται σοβαρά, παθαίνοντας ρήξη χιαστού. Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού, ρήξη έσω μηνίσκου και κάκωση δευτέρου βαθμού στο έσω πλάγιο σύνδεσμο». Μετά από αυτό όλοι πίστευαν ότι δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος παίκτης.
Η δεύτερη ευκαιρία που δεν μπορούσε να χαθεί
Ο δρόμος της επιστροφής του μακρύς και δύσκολος. Τα φώτα έφυγαν από πάνω του. Ο ίδιος όμως δεν εγκατέλειψε ποτέ το όνειρο του και συνεχίζει να προσπαθεί. Την επόμενη σεζόν (2022-2023) εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ Β’ με τον οποίο έγραψε όλες και όλες 10 συμμετοχές στην δεύτερη κατηγορία της χώρας.
Την ίδια στιγμή ο Κουλιεράκης μεσουρανούσε στην θέση του αριστερού στόπερ. Ο Μιχαηλίδης σταδιακά επέστρεψε στην πρώτη ομάδα και την επόμενη χρονιά πήρε κάποια παιχνίδια στα πόδια του, αλλά δεν αποτελούσε βασική επιλογή. Περίμενε όμως την στιγμή του, η οποία και ήρθε.
Όταν ο Κουλιεράκης αποχαιρέτησε τον ΠΑΟΚ και έφυγε για την Βόλφσμπουργκ, η θέση του έμεινε κενή. Πολλοί ήταν αυτοί που θεωρούσαν ότι ο Δικέφαλος δεν θα έβρισκε εύκολα άλλον παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Κρητικού αμυντικού. Υπήρχε όμως ένας που πίστευε στον Γιάννη Μιχαηλίδη και αυτό ήταν αρκετό. Ο λόγος για τον Ραζβαν Λουτσέσκου, ο οποίος συζητώντας με τους συνεργάτες του για το πώς θα καλυφθεί το κενό του Κωνσταντίνου Κουλιεράκη, δήλωνε πως έχει τον παίκτη για αυτή την θέση και φυσικά δεν εννοούσε άλλον από τον Μιχαηλίδη.
Από εκείνη την στιγμή και έπειτα λοιπόν ξεκίνησε η επάνοδος του Μιχαηλίδη. Άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και επέστρεψε ακόμα πιο δυνατός και αποφασισμένος να εδραιωθεί.
Η επόμενη μέρα και ο απαραίτητος “τσαμπουκάς”
Πλέον αποτελεί τον βασικό στόπερ της ομάδας, ακόμα και μετα την έλευση του Αλέσιο Λίσι, κάτι που φυσικά του δίνει περισσότερη αυτοπεποίθηση. Ο 26χρονος κεντρικός αμυντικός έχει καταγράψει ήδη την πρώτη του ασίστ, στον επαναληπτικό αγώνα της Τούμπας με την Ντιναμό Κιέβου και δεν έχει χάσει λεπτό από τις τρεις αναμετρήσεις που έχει δώσει μέχρι στιγμής η ομάδα.
Μπορεί να ήταν ο μοιραίος παίκτης που έχασε το πέναλτι στην αναμέτρηση κόντρα στην Άντερλεχτ, όμως αυτό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει βήμα για να στοχοποιηθεί ο Έλληνας στόπερ.
Πέναλτι χάνουν όλοι, “διαβασμένοι” τερματοφύλακες υπάρχουν πάντα και το μόνο που χρειάζεται ο 26χρονος αμυντικός, είναι να συνεχίσει την σκληρή δουλειά με συγκέντρωση και αυτοπεποίθηση, ειδικά τώρα που φαίνεται ότι ο ανταγωνισμός στα στόπερ αυξάνεται, μετά και από τις νέες μεταγραφικές προσθήκες στο ασπρόμαυρο ρόστερ.
Ο Μιχαηλίδης πρέπει πλέον να βελτιώσει τις αδυναμίες του και να γίνει περισσότερο επιδραστικός εντός και εκτός γηπέδου, προκειμένου να φτάσει πλέον στο σημείο που πάντα ήθελε – να καθιερωθεί και να ηγηθεί της άμυνας του ΠΑΟΚ.
