Ελάχιστοι προπονητές στα 41 τους μπορούν να υποστηρίζουν ότι «έτρεξαν» δύο διαφορετικές ομάδες της Primera Division, αφήνοντας προπονητικό αποτύπωμα, όπως εκείνος.
Και το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν του χάρισε το παραμικρό.
Ο Λίσι είναι μία επιλογή που φαινομενικά δεν κολλάει με τίποτα στον προηγούμενο ΠΑΟΚ.
Ζητά εντάσεις, τρεξίματα, παιχνίδι στα κόκκινα. Του αρέσει να δουλεύει με τα νιάτα, λατρεύει την αθλητικότητα, την τακτική ευελιξία, τις εκπλήξεις, είναι εξπέρ στην άμυνα με τριάδα που ο Δικέφαλος έχει να παίξει από την εποχή του Αμπέλ Φερέιρα.
Ακόμα και από πλευράς χαρακτήρα, ύφους, δεν θυμίζει σε τίποτα όσα έχουμε συνηθίσει. Ο Λίσι θυμίζει απουσιολόγο στο σχολείο, έχει παιδικό πρόσωπο, είναι καθώς πρέπει, αποφεύγει τις συγκρούσεις, ειδικά τις δημόσιες. Θα χρειαστεί χρόνος, προκειμένου να βρεθούν οι νέοι κώδικες, να βρεθεί ο κατάλληλος βηματισμός σε όλα τα επίπεδα.
Ο Ιταλός θα πρέπει να σκληρύνει, ο ΠΑΟΚ είναι μία κατάσταση συνεχών μαχών σε όλα τα επίπεδα.
Ο ΠΑΟΚ, από την άλλη, οφείλει να τον βοηθήσει, να τον στηρίξει, να τον καταλάβει, να τον ακούσει, να τον υποστηρίξει με λόγια, αλλά και με έργα στα θέλω του.
Ο Ιταλός θα περπατήσει σε μία βαριά σκιά, που πιθανώς να τον κάνει να νιώσει άβολα, ασφυκτικά.
Ωστόσο, δείχνει κάποιος που δεν φοβάται την πρόκληση, δεν τρέμει τα βαθιά.
Ας τον δούμε, χωρίς να τον συγκρίνουμε με τίποτα άλλο…
