Από το ζενίθ στο… ναδίρ, 30 χρόνια δρόμος!

Μοιραστείτε αυτήν την ανάρτηση:

Η κατάκτηση του κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης στον αλησμόνητο τελικό της Γενεύης αποτελεί ιστορικό ορόσημο. Για αυτούς που το έζησαν, προφανώς και… σα να ήταν χθες. Μπορεί όμως την ίδια στιγμή να σκέφτονται «πέρασαν κιόλας 30 χρόνια από τότε;». Ισχύουν και τα δύο. Αλήθεια, όμως, ποια ήταν η διαδρομή του συλλόγου από εκείνη την Άγια Νύχτα;

Ένα χρόνο μετά, με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς o ΠΑΟΚ έδειχνε πανίσχυρος σε Ελλάδα και σε Ευρώπη. Με τους Κόρφα, Πρέλεβιτς, Μπάρλοου, Φασούλα ο Δικέφαλος έφτασε για δεύτερη σερί χρονιά στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, αλλά στη Ναντ το βράδυ της 17ης Μαρτίου του 1992, ράγισαν και πάλι οι καρδιές των ΠΑΟΚτσήδων, για την απώλεια ενός ευρωπαϊκού τροπαίου. Στο τελευταίο δευτερόλεπτο του συγκλονιστικού τελικού με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Όσοι ήταν εκεί έζησαν την πιο δυνατή, ασπρόμαυρη και ΠΑΟΚτσήδικη, στιγμή της μπασκετικής ιστορίας, με πεσμένο στο παρκέ τον Μπάνε Πρέλεβιτς. Κι ας μας θυμίζει έναν χαμένο τελικό…

ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

Τη σεζόν 1991-92 ο ΠΑΟΚ στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας. Ήταν ο τίτλος της υπομονής. Ο «Δικέφαλος» νίκησε τρεις φορές τον Άρη (η μία νίκη στην παράταση με 99-96 ήρθε δια χειρός Μπάνε με το μνημειώδες και καθοριστικό τρίποντο) και μετά την επικράτηση με  97-82 επί του Ολυμπιακού στον άτυπο τελικό των… τελικών στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τη Μεγάλη Τετάρτη του 1992, κατέκτησε έναν τίτλο ο οποίος ήταν στοιχειωμένος από το 1959!

Την επόμενη σεζόν (1992-93) οι δυο ομάδες αναμετρήθηκαν στη σειρά των ημιτελικών, που εξελίχθηκε σε πατατράκ του ΠΑΟΚ, ο οποίος μάλιστα προερχόταν από την απογοήτευση και την αποτυχία στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στο ΣΕΦ και εκεί που τα ‘χε χύμα, του ‘ρθαν και τσουβαλάτα!

Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το 1994 παίζοντας μπάσκετ «απ’ άλλο πλανήτη», στην ωραιότερη ευρωπαϊκή παράσταση της ιστορίας του, ο ΠΑΟΚ έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα, που κατακτούσε και δεύτερο ευρωπαϊκό τίτλο απέναντι στην πανίσχυρη ιταλική Στεφανέλ.

Η ομάδα του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος σ’ αυτή την 30ετια υπήρξε προπονητής για εννιά συνολικά χρόνια (οκτώ χρόνια συνεχόμενα 2009-2017, μισή σεζόν 1993-94 και 2005-06), έφτασε στους τελικούς της Α1 και ένα χρόνο αργότερα κατέκτησε δια περιπάτου το κύπελλο Ελλάδας στο Φάιναλ Φορ της Λαμίας.

Ο ΠΕΤΖΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΙΚΟΙ

Ο χαμένος τελικός στη Βιτόρια σημάδεψε το 1996, όπως και η παρουσία του Σκοτ Σκάιλς σε ρόλο προπονητή-παίκτη στο φινάλε της σεζόν 1996-97 στο μεταξύ είχε αρχίσει να λάμπει το αστέρι του Πέτζα Στογιάκοβιτς, ο οποίος το Μάρτιο του 1998 με μια μαγική ασίστ κόντρα στον Παναθηναϊκό και στις 7 Μαΐου της ίδιας χρονιάς υπέγραψε τον επίλογο ενός θρίλερ με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, που κρίθηκε και εικονογραφείται από το μνημειώδες τρίποντο του, έκαναν τον (τότε τζένεραλ μάνατζερ των Σακραμέντο Κινγκς) Τζεφ Πίτρι να τον λατρέψει και να τον πάρει στην πρωτεύουσα της Καλιφόρνια.

Μετά το χαμένο πρωτάθλημα στους τελικούς των πλέι οφ το 1998 η ομάδα επέστρεψε στους τίτλους το 1999 κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας στο Φάιναλ Φορ του ΣΕΦ, έκανε ποδαρικό στη νεότευκτη «PAOK Sports Arena με την συμμετοχή στους τελικούς της Α1 κόντρα στον Παναθηναϊκό. Με τον Μπάνε Πρέλεβιτς να επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για να κλείσει την καριέρα του στον ΠΑΟΚ η σειρά των τελικών της σεζόν 1999-2000 σηματοδότησε την απαρχή των προβλημάτων και της απότομης υποχώρησης.

Η… «ΝΤΡΙΜ ΤΙΜ»

Η αποκαλούμενη «ντριμ τιμ» του Γιώργου Μπατατούδη με ρόστερ εκατομμυρίων (Λιαδέλης, Σιγάλας, Κορωνιός, Κολντεμπέλα) αποδείχθηκε ένα πυροτέχνημα, ενώ η προσπάθεια αναγέννησης το 2003, με προπονητή τον Πρέλεβιτς και την πιτσιρικαρία αποτελούμενη από τους Βασιλειάδη, Βασιλόπουλο, Αποστολίδη, Μαυροκεφαλίδη δεν ολοκληρώθηκε γιατί έφυγαν όλοι οι παίκτες!

H σεζόν 2007-08 ήταν μία από τις χειρότερες στην ιστορία του ΠΑΟΚ, με την ομάδα να φτάνει στο χείλος του γκρεμού και να σώζεται την τελευταία αγωνιστική, ενώ το 2019 επέστρεψε, μετά από είκοσι χρόνια, σ’ έναν τελικό κυπέλλου.

ΤΟ «ΠΑΛΑΤΑΚΙ» ΚΑΙ Η… ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ

Ο Νίκος Βεζυρτζής πάλεψε για πολλά χρόνια, ξοδεύοντας δεκάδες εκατομμύρια, να δημιουργήσει σπουδαίες ομάδες, ήταν ο πρόεδρος που άφησε πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη. Έριξε το… σπόρο για το «Παλατάκι» των 8.000 θέσεων, πραγματικό στολίδι στην ανατολική Θεσσαλονίκη, που ολοκληρώθηκε και άνοιξε τις πόρτες του το Μάρτιο του 2000, δώδεκα χρόνια από την ιστορική δωρεά του αείμνηστου Ιωάννη Δεδέογλου.

Ο Λάκης Οικονομίδης διαδέχθηκε τον Βεζυρτζή και έμεινε μέχρι το 1995 όταν η ομάδα πέρασε αρχικά στον Χάρη Λαζαρίδη και στη συνέχεια στον Απόστολο Αλεξόπουλο, ο οποίος το 2001 μεταβίβασε αντί αδρής αμοιβής τις μετοχές στον Γιώργο Μπατατούδη.

Το 2002 η ομάδα μπήκε σε ειδικό καθεστώς εκκαθάρισης και δύο χρόνια αργότερα να δημιουργείται εκ νέου η ΚΑΕ αποτινάσσοντας για λίγο από πάνω της το βραχνά των χρεών. Από τον προεδρικό θώκο περνούν οι Βασίλης Οικονομίδης, Τάκης Πανελούδης και ο σημερινός πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ, Βαγγέλης Γαλατσόπουλος, ενώ το 2008 στιγματίζεται από την αγορά του 90% των μετοχών από τον Δημήτρη Δρόσο, ο οποίος έφυγε κακήν κακώς τα Χριστούγεννα του 2008, επικαλούμενος σοβαρά προβλήματα υγείας.

Έκτοτε ο σύλλογος μπαίνει σ’ ένα καθεστώς με διοικήσεις Πρωτοδικείου. Αρχικά με τον Μιλτιάδη Κανώτα και από το καλοκαίρι του 2011 μέχρι και τον Ιούλιο του 2019 με τον Μπάνε Πρέλεβιτς στο τιμόνι. Σ’ αυτό το διάστημα η 3η θέση αποδείχθηκε μία αγαπημένη συνήθεια (2011, 2014, 2015, 2018), ωστόσο οι περιπέτειες επέστρεψαν την περσινή χρονιά και μέχρι να εμφανιστεί ο Θανάσης Χατζόπουλος να νοικοκυρέψει τα του οίκου του και να τακτοποιήσει τα χρέη του σηματοδοτώντας την επανεκκίνηση της αγαπημένης ομάδων πολλών.

Πείτε μας πώς σας φάνηκε το άρθρο
1Like0Love0Haha0Wow0Sad0Angry

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο