Η επόμενη μέρα της ήττας της ΑΕΚ από τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο, έφερε στην επιφάνεια μια κλασική, βαθιά ριζωμένη ασθένεια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αναφέρομαι στην αναζήτηση δικαιολογιών και άλλοθι. Αυτή τη φορά, το επίκεντρο της «κιτρινόμαυρης» δυσαρέσκειας και της επακόλουθης δημοσιογραφικής γκρίνιας, εντοπίστηκε στον κανονισμό της διοργάνωσης που επιβάλλει την υποχρεωτική παρουσία δύο ποδοσφαιριστών κάτω των 21 ετών στην αρχική ενδεκάδα. Πρόκειται, ωστόσο, για μια επιχειρηματολογία που στερείται ρεαλισμού, στερείται σοβαρών βάσεων και, πάνω από όλα, στερείται αυτοκριτικής.
- •• Ας βάλουμε τα δεδομένα σε μια σειρά, γιατί η μνήμη στο ποδόσφαιρο δεν πρέπει να είναι επιλεκτική. Η συγκεκριμένη απόφαση για τους «μικρούς» στο Κύπελλο δεν επιβλήθηκε πραξικοπηματικά από κάποιο αόρατο κέντρο αποφάσεων, ούτε έπεσε από τον ουρανό για να αιφνιδιάσει τους συλλόγους.
- •• Ψηφίστηκε ομόφωνα τον Ιούνιο του 2026 από το σύνολο των ομάδων που συμμετέχουν στη διοργάνωση. Ανάμεσά τους, με ενεργή παρουσία και θετική ψήφο, ήταν και η ίδια η ΑΕΚ. Όταν, λοιπόν, ένας οργανισμός σηκώνει το χέρι του, συνυπογράφει και εγκρίνει έναν κανονισμό, αποδέχεται αυτόματα και εκ των προτέρων τις αγωνιστικές του συνέπειες, τις υποχρεώσεις και τις δυσκολίες που αυτός συνεπάγεται.
- •• Παράλληλα, το επιχείρημα περί έλλειψης χρόνου ή «αιφνιδιασμού» καταρρίπτεται με τον πιο πανηγυρικό τρόπο από το ίδιο το καλεντάρι. Με την απόφαση να λαμβάνεται επίσημα στις αρχές του καλοκαιριού, δύο ολόκληρους μήνες πριν από την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων, όλες οι ομάδες είχαν μπροστά τους το απαιτούμενο χρονικό περιθώριο. Είχαν τον χρόνο να σχεδιάσουν τις μεταγραφές τους, να προσαρμόσουν το πλάνο τους και να στελεχώσουν κατάλληλα τα ρόστερ τους ώστε να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις.
- •• Η ίδια η διοίκηση της ΑΕΚ, μάλιστα, απέδειξε στην πράξη ότι αντιλήφθηκε πλήρως το πνεύμα και την αναγκαιότητα του κανονισμού, προχωρώντας στην απόκτηση του νεαρού και ταλαντούχου, Χρήστου Αλεξίου, από ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό club όπως η Ίντερ. Το γεγονός, όμως, ότι ο Μάρκο Νίκολιτς επιλέγει στην πορεία να μην τον χρησιμοποιεί, να μην τον εμπιστεύεται ή να μην τον εντάσσει στα πλάνα του, αποτελεί ένα καθαρά εσωτερικό, διαχειριστικό και προπονητικό ζήτημα της ομάδας. Είναι δικαίωμα και ευθύνη του εκάστοτε τεχνικού το πώς διαχειρίζεται το υλικό του, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη δικαιολογία προς τα έξω. Δεν ευθύνεται η ΕΠΟ, δεν ευθύνεται ο ΠΑΟΚ και σίγουρα δεν ευθύνεται ο κανονισμός, αν μια ομάδα δεν αξιοποιεί το ρόστερ της.
- •• Μετά από κάθε αποτυχία, η εύκολη λύση είναι πάντα η μετατόπιση της ευθύνης σε εξωγενείς παράγοντες και η δημιουργία ενός αφηγήματος περί «αδικίας». Η ΑΕΚ, ωστόσο, είναι ένας πολύ μεγάλος οργανισμός που οφείλει να κοιτάζει την αλήθεια κατάματα, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή. Όταν μια ομάδα αναζητά άλλοθι σε κανονισμούς τους οποίους η ίδια συνδιαμόρφωσε και υπερψήφισε, απλώς εθελοτυφλεί μπροστά στις δικές της αγωνιστικές αδυναμίες και στα λάθη του σχεδιασμού της. Η γκρίνια και η εσωστρέφεια δεν έφεραν ποτέ προκρίσεις και τίτλους. H σωστή προετοιμασία, η καθαρή σκέψη και η γενναία αυτοκριτική, ναι.
- •• Ο ΠΑΟΚ επένδυσε στις ακαδημίες και χαίρεται σήμερα παίκτες, όπως οι Μοναστηρλής, Μύθου, Χατσίδης, Μπαταούλας, Κοσίδης και άλλοι. Παράδειγμα που οφείλουν να ακολουθήσουν όλες οι ομάδες αν ενδιαφέρονται για το Ελληνικό ποδόσφαιρο.
ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΑΣΗΣ
Άλλαξε η τακτική προσέγγισης των παικτών του ΠΑΟΚ από τον Αλέσιο Λίσι. Ο Ιταλός, ξεκινώντας από τους Ζίβκοβιτς – Πέλκα, επιχειρεί να έρθει πιο κοντά με τους παίκτες σε μια προσπάθεια να κεντρίσει τον εγωισμό τους και παράλληλα να χτίσει ανθρώπινες σχέσεις που θα ενισχύσουν το κλίμα των αποδυτηρίων και εν τέλει την απόδοση της ομάδας. Το παιχνίδι με την ΑΕΚ άφησε θετικό αποτύπωμα και όλοι ελπίζουμε σε ανάλογη συνέχεια.
ΟΣΟΙ ΦΥΛΑΝΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥΣ…
- •• Το θέμα του Αντρίγια πρέπει να κλείσει άμεσα κατά την ταπεινή μου άποψη. Δεν υπάρχει λόγος να χάνεται χρόνος, με δεδομένη την απόφαση τόσο του ΠΑΟΚ όσο και του παίκτη, να πορευτούν χέρι – χέρι. Δεν χρειάζεται να ανοίγει ή… όρεξη αντιπάλων για τον αρχηγό της ομάδας και δεν το γράφω τυχαία. Την παροιμία για όσους… φυλάνε τα ρούχα τους, την ξέρουμε όλοι.
ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΦΑΟΥΛ
Η απόφαση της ΠΑΕ να επιστρατευτεί η νομική οδός απέναντι στα σχόλια και την κριτική που διατυπώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελεί, κατά κοινή ομολογία, ένα ξεκάθαρο στρατηγικό «φάουλ».
- •• Ασφαλώς, υπάρχει μια σημαντική διάκριση. Η οργανωμένη λάσπη, οι ύβρεις και οι απειλές από ανώνυμα ή ψεύτικα προφίλ δεν έχουν καμία θέση στον δημόσιο διάλογο και η αντιμετώπισή τους είναι εύλογη. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν επιτρέπεται ένας μεγάλος σύλλογος να στρέφεται νομικά εναντίον φιλάθλων που ασκούν αυστηρή, αλλά επώνυμη κριτική, εκφράζοντας την άποψή τους με το ονοματεπώνυμό τους.
- •• Τέτοιες πρακτικές το μόνο που καταφέρνουν είναι να φέρουν τα αντίθετα (και άκρως αρνητικά) αποτελέσματα, κλονίζοντας τη μοναδική σχέση εμπιστοσύνης που έχει η ομάδα με τον κόσμο της. Ο ΠΑΟΚ ανέκαθεν αντλούσε τη δύναμή του από τη μάζα του, και η προσπάθεια περιορισμού της αντίθετης γνώμης, δημιουργεί ένα κλίμα εσωστρέφειας και αποξένωσης.
- •• Αξίζει, μάλιστα, να αναλογιστούμε πως η νομική οδός δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στο παρελθόν, ακόμη και όταν ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης, εμβληματικοί προπονητές, παίκτες ή κορυφαία στελέχη της ΠΑΕ δέχονταν σφοδρές, ανώνυμες και άδικες επιθέσεις. Το γεγονός ότι επιλέγεται αυτή η οδός τώρα, απέναντι σε επώνυμους οπαδούς, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη φιλοσοφία και τις αρχές που πρεσβεύει ο ίδιος ο σύλλογος.
- •• Η κριτική, όσο σκληρή κι αν είναι, αποτελεί το τίμημα της αγάπης του κόσμου για τον ΠΑΟΚ. Η απάντηση σε αυτήν πρέπει να δίνεται μέσα στο γήπεδο και μέσω του έργου της διοίκησης, και όχι στις δικαστικές αίθουσες. Συγγνώμη αν γίνομαι δυσάρεστος αλλά, αυτή είναι η άποψη μου και με αυτό τον τρόπο πορεύομαι 40 χρόνια.




